[index]

Evangelium secundum Lucam

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24




1,1
quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem quae in nobis conpletae sunt rerum

1,2
sicut tradiderunt nobis qui ab initio ipsi viderunt et ministri fuerunt sermonis

1,3
visum est et mihi adsecuto a principio omnibus diligenter ex ordine tibi scribere optime Theophile

1,4
ut cognoscas eorum verborum de quibus eruditus es veritatem

1,5
fuit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zaccharias de vice Abia et uxor illi de filiabus Aaron et nomen eius Elisabeth

1,6
erant autem iusti ambo ante Deum incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus Domini sine querella

1,7
et non erat illis filius eo quod esset Elisabeth sterilis et ambo processissent in diebus suis

1,8
factum est autem cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suae ante Deum

1,9
secundum consuetudinem sacerdotii sorte exiit ut incensum poneret ingressus in templum Domini

1,10
et omnis multitudo erat populi orans foris hora incensi

1,11
apparuit autem illi angelus Domini stans a dextris altaris incensi

1,12
et Zaccharias turbatus est videns et timor inruit super eum

1,13
ait autem ad illum angelus ne timeas Zaccharia quoniam exaudita est deprecatio tua et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium et vocabis nomen eius Iohannem

1,14
et erit gaudium tibi et exultatio et multi in nativitate eius gaudebunt

1,15
erit enim magnus coram Domino et vinum et sicera non bibet et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae

1,16
et multos filiorum Israhel convertet ad Dominum Deum ipsorum

1,17
et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Heliae ut convertat corda patrum in filios et incredibiles ad prudentiam iustorum parare Domino plebem perfectam

1,18
et dixit Zaccharias ad angelum unde hoc sciam ego enim sum senex et uxor mea processit in diebus suis

1,19
et respondens angelus dixit ei ego sum Gabrihel qui adsto ante Deum et missus sum loqui ad te et haec tibi evangelizare

1,20
et ecce eris tacens et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant pro eo quod non credidisti verbis meis quae implebuntur in tempore suo

1,21
et erat plebs expectans Zacchariam et mirabantur quod tardaret ipse in templo

1,22
egressus autem non poterat loqui ad illos et cognoverunt quod visionem vidisset in templo et ipse erat innuens illis et permansit mutus

1,23
et factum est ut impleti sunt dies officii eius abiit in domum suam

1,24
post hos autem dies concepit Elisabeth uxor eius et occultabat se mensibus quinque dicens

1,25
quia sic mihi fecit Dominus in diebus quibus respexit auferre obprobrium meum inter homines

1,26
in mense autem sexto missus est angelus Gabrihel a Deo in civitatem Galilaeae cui nomen Nazareth

1,27
ad virginem desponsatam viro cui nomen erat Ioseph de domo David et nomen virginis Maria

1,28
et ingressus angelus ad eam dixit have gratia plena Dominus tecum benedicta tu in mulieribus

1,29
quae cum vidisset turbata est in sermone eius et cogitabat qualis esset ista salutatio

1,30
et ait angelus ei ne timeas Maria invenisti enim gratiam apud Deum

1,31
ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen eius Iesum

1,32
hic erit magnus et Filius Altissimi vocabitur et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius

1,33
et regnabit in domo Iacob in aeternum et regni eius non erit finis

1,34
dixit autem Maria ad angelum quomodo fiet istud quoniam virum non cognosco

1,35
et respondens angelus dixit ei Spiritus Sanctus superveniet in te et virtus Altissimi obumbrabit tibi ideoque et quod nascetur sanctum vocabitur Filius Dei

1,36
et ecce Elisabeth cognata tua et ipsa concepit filium in senecta sua et hic mensis est sextus illi quae vocatur sterilis

1,37
quia non erit inpossibile apud Deum omne verbum

1,38
dixit autem Maria ecce ancilla Domini fiat mihi secundum verbum tuum et discessit ab illa angelus

1,39
exsurgens autem Maria in diebus illis abiit in montana cum festinatione in civitatem Iuda

1,40
et intravit in domum Zacchariae et salutavit Elisabeth

1,41
et factum est ut audivit salutationem Mariae Elisabeth exultavit infans in utero eius et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth

1,42
et exclamavit voce magna et dixit benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus ventris tui

1,43
et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me

1,44
ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis exultavit in gaudio infans in utero meo

1,45
et beata quae credidit quoniam perficientur ea quae dicta sunt ei a Domino

1,46
et ait Maria magnificat anima mea Dominum

1,47
et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo

1,48
quia respexit humilitatem ancillae suae ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes

1,49
quia fecit mihi magna qui potens est et sanctum nomen eius

1,50
et misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum

1,51
fecit potentiam in brachio suo dispersit superbos mente cordis sui

1,52
deposuit potentes de sede et exaltavit humiles

1,53
esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes

1,54
suscepit Israhel puerum suum memorari misericordiae

1,55
sicut locutus est ad patres nostros Abraham et semini eius in saecula

1,56
mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus et reversa est in domum suam

1,57
Elisabeth autem impletum est tempus pariendi et peperit filium

1,58
et audierunt vicini et cognati eius quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa et congratulabantur ei

1,59
et factum est in die octavo venerunt circumcidere puerum et vocabant eum nomine patris eius Zacchariam

1,60
et respondens mater eius dixit nequaquam sed vocabitur Iohannes

1,61
et dixerunt ad illam quia nemo est in cognatione tua qui vocetur hoc nomine

1,62
innuebant autem patri eius quem vellet vocari eum

1,63
et postulans pugillarem scripsit dicens Iohannes est nomen eius et mirati sunt universi

1,64
apertum est autem ilico os eius et lingua eius et loquebatur benedicens Deum

1,65
et factus est timor super omnes vicinos eorum et super omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec

1,66
et posuerunt omnes qui audierant in corde suo dicentes quid putas puer iste erit etenim manus Domini erat cum illo

1,67
et Zaccharias pater eius impletus est Spiritu Sancto et prophetavit dicens

1,68
benedictus Deus Israhel quia visitavit et fecit redemptionem plebi suae

1,69
et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui

1,70
sicut locutus est per os sanctorum qui a saeculo sunt prophetarum eius

1,71
salutem ex inimicis nostris et de manu omnium qui oderunt nos

1,72
ad faciendam misericordiam cum patribus nostris et memorari testamenti sui sancti

1,73
iusiurandum quod iuravit ad Abraham patrem nostrum

1,74
daturum se nobis ut sine timore de manu inimicorum nostrorum liberati serviamus illi

1,75
in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris

1,76
et tu puer propheta Altissimi vocaberis praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius

1,77
ad dandam scientiam salutis plebi eius in remissionem peccatorum eorum

1,78
per viscera misericordiae Dei nostri in quibus visitavit nos oriens ex alto

1,79
inluminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent ad dirigendos pedes nostros in viam pacis

1,80
puer autem crescebat et confortabatur spiritu et erat in deserto usque in diem ostensionis suae ad Israhel.

 
2,1
factum est autem in diebus illis exiit edictum a Caesare Augusto ut describeretur universus orbis

2,2
haec descriptio prima facta est praeside Syriae Cyrino

2,3
et ibant omnes ut profiterentur singuli in suam civitatem

2,4
ascendit autem et Ioseph a Galilaea de civitate Nazareth in Iudaeam civitatem David quae vocatur Bethleem eo quod esset de domo et familia David

2,5
ut profiteretur cum Maria desponsata sibi uxore praegnate

2,6
factum est autem cum essent ibi impleti sunt dies ut pareret

2,7
et peperit filium suum primogenitum et pannis eum involvit et reclinavit eum in praesepio quia non erat eis locus in diversorio

2,8
et pastores erant in regione eadem vigilantes et custodientes vigilias noctis supra gregem suum

2,9
et ecce angelus Domini stetit iuxta illos et claritas Dei circumfulsit illos et timuerunt timore magno

2,10
et dixit illis angelus nolite timere ecce enim evangelizo vobis gaudium magnum quod erit omni populo

2,11
quia natus est vobis hodie salvator qui est Christus Dominus in civitate David

2,12
et hoc vobis signum invenietis infantem pannis involutum et positum in praesepio

2,13
et subito facta est cum angelo multitudo militiae caelestis laudantium Deum et dicentium

2,14
gloria in altissimis Deo et in terra pax in hominibus bonae voluntatis

2,15
et factum est ut discesserunt ab eis angeli in caelum pastores loquebantur ad invicem transeamus usque Bethleem et videamus hoc verbum quod factum est quod fecit Dominus et ostendit nobis

2,16
et venerunt festinantes et invenerunt Mariam et Ioseph et infantem positum in praesepio

2,17
videntes autem cognoverunt de verbo quod dictum erat illis de puero hoc

2,18
et omnes qui audierunt mirati sunt et de his quae dicta erant a pastoribus ad ipsos

2,19
Maria autem conservabat omnia verba haec conferens in corde suo

2,20
et reversi sunt pastores glorificantes et laudantes Deum in omnibus quae audierant et viderant sicut dictum est ad illos

2,21
et postquam consummati sunt dies octo ut circumcideretur vocatum est nomen eius Iesus quod vocatum est ab angelo priusquam in utero conciperetur

2,22
et postquam impleti sunt dies purgationis eius secundum legem Mosi tulerunt illum in Hierusalem ut sisterent eum Domino

2,23
sicut scriptum est in lege Domini quia omne masculinum adaperiens vulvam sanctum Domino vocabitur

2,24
et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege Domini par turturum aut duos pullos columbarum

2,25
et ecce homo erat in Hierusalem cui nomen Symeon et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel et Spiritus Sanctus erat in eo

2,26
et responsum acceperat ab Spiritu Sancto non visurum se mortem nisi prius videret Christum Domini

2,27
et venit in Spiritu in templum et cum inducerent puerum Iesum parentes eius ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo

2,28
et ipse accepit eum in ulnas suas et benedixit Deum et dixit

2,29
nunc dimittis servum tuum Domine secundum verbum tuum in pace

2,30
quia viderunt oculi mei salutare tuum

2,31
quod parasti ante faciem omnium populorum

2,32
lumen ad revelationem gentium et gloriam plebis tuae Israhel

2,33
et erat pater eius et mater mirantes super his quae dicebantur de illo

2,34
et benedixit illis Symeon et dixit ad Mariam matrem eius ecce positus est hic in ruinam et resurrectionem multorum in Israhel et in signum cui contradicetur

2,35
et tuam ipsius animam pertransiet gladius ut revelentur ex multis cordibus cogitationes

2,36
et erat Anna prophetissa filia Phanuhel de tribu Aser haec processerat in diebus multis et vixerat cum viro suo annis septem a virginitate sua

2,37
et haec vidua usque ad annos octoginta quattuor quae non discedebat de templo ieiuniis et obsecrationibus serviens nocte ac die

2,38
et haec ipsa hora superveniens confitebatur Domino et loquebatur de illo omnibus qui expectabant redemptionem Hierusalem

2,39
et ut perfecerunt omnia secundum legem Domini reversi sunt in Galilaeam in civitatem suam Nazareth

2,40
puer autem crescebat et confortabatur plenus sapientia et gratia Dei erat in illo

2,41
et ibant parentes eius per omnes annos in Hierusalem in die sollemni paschae

2,42
et cum factus esset annorum duodecim ascendentibus illis in Hierosolymam secundum consuetudinem diei festi

2,43
consummatisque diebus cum redirent remansit puer Iesus in Hierusalem et non cognoverunt parentes eius

2,44
existimantes autem illum esse in comitatu venerunt iter diei et requirebant eum inter cognatos et notos

2,45
et non invenientes regressi sunt in Hierusalem requirentes eum

2,46
et factum est post triduum invenerunt illum in templo sedentem in medio doctorum audientem illos et interrogantem

2,47
stupebant autem omnes qui eum audiebant super prudentia et responsis eius

2,48
et videntes admirati sunt et dixit mater eius ad illum fili quid fecisti nobis sic ecce pater tuus et ego dolentes quaerebamus te

2,49
et ait ad illos quid est quod me quaerebatis nesciebatis quia in his quae Patris mei sunt oportet me esse

2,50
et ipsi non intellexerunt verbum quod locutus est ad illos

2,51
et descendit cum eis et venit Nazareth et erat subditus illis et mater eius conservabat omnia verba haec in corde suo

2,52
et Iesus proficiebat sapientia aetate et gratia apud Deum et homines.

 
3,1
anno autem quintodecimo imperii Tiberii Caesaris procurante Pontio Pilato Iudaeam tetrarcha autem Galilaeae Herode Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Trachonitidis regionis et Lysania Abilinae tetrarcha

3,2
sub principibus sacerdotum Anna et Caiapha factum est verbum Dei super Iohannem Zacchariae filium in deserto

3,3
et venit in omnem regionem Iordanis praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum

3,4
sicut scriptum est in libro sermonum Esaiae prophetae vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite semitas eius

3,5
omnis vallis implebitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas

3,6
et videbit omnis caro salutare Dei

3,7
dicebat ergo ad turbas quae exiebant ut baptizarentur ab ipso genimina viperarum quis ostendit vobis fugere a ventura ira

3,8
facite ergo fructus dignos paenitentiae et ne coeperitis dicere patrem habemus Abraham dico enim vobis quia potest Deus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae

3,9
iam enim securis ad radicem arborum posita est omnis ergo arbor non faciens fructum exciditur et in ignem mittitur

3,10
et interrogabant eum turbae dicentes quid ergo faciemus

3,11
respondens autem dicebat illis qui habet duas tunicas det non habenti et qui habet escas similiter faciat

3,12
venerunt autem et publicani ut baptizarentur et dixerunt ad illum magister quid faciemus

3,13
at ille dixit ad eos nihil amplius quam quod constitutum est vobis faciatis

3,14
interrogabant autem eum et milites dicentes quid faciemus et nos et ait illis neminem concutiatis neque calumniam faciatis et contenti estote stipendiis vestris

3,15
existimante autem populo et cogitantibus omnibus in cordibus suis de Iohanne ne forte ipse esset Christus

3,16
respondit Iohannes dicens omnibus ego quidem aqua baptizo vos venit autem fortior me cuius non sum dignus solvere corrigiam calciamentorum eius ipse vos baptizabit in Spiritu Sancto et igni

3,17
cuius ventilabrum in manu eius et purgabit aream suam et congregabit triticum in horreum suum paleas autem conburet igni inextinguibili

3,18
multa quidem et alia exhortans evangelizabat populum

3,19
Herodes autem tetrarcha cum corriperetur ab illo de Herodiade uxore fratris sui et de omnibus malis quae fecit Herodes

3,20
adiecit et hoc supra omnia et inclusit Iohannem in carcere

3,21
factum est autem cum baptizaretur omnis populus et Iesu baptizato et orante apertum est caelum

3,22
et descendit Spiritus Sanctus corporali specie sicut columba in ipsum et vox de caelo facta est tu es Filius meus dilectus in te conplacuit mihi

3,23
et ipse Iesus erat incipiens quasi annorum triginta ut putabatur filius Ioseph qui fuit Heli

3,24
qui fuit Matthat qui fuit Levi qui fuit Melchi qui fuit Iannae qui fuit Ioseph

3,25
qui fuit Matthathiae qui fuit Amos qui fuit Naum qui fuit Esli qui fuit Naggae

3,26
qui fuit Maath qui fuit Matthathiae qui fuit Semei qui fuit Iosech qui fuit Ioda

3,27
qui fuit Iohanna qui fuit Resa qui fuit Zorobabel qui fuit Salathihel qui fuit Neri

3,28
qui fuit Melchi qui fuit Addi qui fuit Cosam qui fuit Helmadam qui fuit Her

3,29
qui fuit Iesu qui fuit Eliezer qui fuit Iorim qui fuit Matthat qui fuit Levi

3,30
qui fuit Symeon qui fuit Iuda qui fuit Ioseph qui fuit Iona qui fuit Eliachim

3,31
qui fuit Melea qui fuit Menna qui fuit Matthata qui fuit Nathan qui fuit David

3,32
qui fuit Iesse qui fuit Obed qui fuit Booz qui fuit Salmon qui fuit Naasson

3,33
qui fuit Aminadab qui fuit Aram qui fuit Esrom qui fuit Phares qui fuit Iudae

3,34
qui fuit Iacob qui fuit Isaac qui fuit Abraham qui fuit Thare qui fuit Nachor

3,35
qui fuit Seruch qui fuit Ragau qui fuit Phalec qui fuit Eber qui fuit Sale

3,36
qui fuit Cainan qui fuit Arfaxat qui fuit Sem qui fuit Noe qui fuit Lamech

3,37
qui fuit Mathusalae qui fuit Enoch qui fuit Iared qui fuit Malelehel qui fuit Cainan

3,38
qui fuit Enos qui fuit Seth qui fuit Adam qui fuit Dei.

 
4,1
Iesus autem plenus Spiritu Sancto regressus est ab Iordane et agebatur in Spiritu in desertum

4,2
diebus quadraginta et temptabatur a diabolo et nihil manducavit in diebus illis et consummatis illis esuriit

4,3
dixit autem illi diabolus si Filius Dei es dic lapidi huic ut panis fiat

4,4
et respondit ad illum Iesus scriptum est quia non in pane solo vivet homo sed in omni verbo Dei

4,5
et duxit illum diabolus et ostendit illi omnia regna orbis terrae in momento temporis

4,6
et ait ei tibi dabo potestatem hanc universam et gloriam illorum quia mihi tradita sunt et cui volo do illa

4,7
tu ergo si adoraveris coram me erunt tua omnia

4,8
et respondens Iesus dixit illi scriptum est Dominum Deum tuum adorabis et illi soli servies

4,9
et duxit illum in Hierusalem et statuit eum supra pinnam templi et dixit illi si Filius Dei es mitte te hinc deorsum

4,10
scriptum est enim quod angelis suis mandabit de te ut conservent te

4,11
et quia in manibus tollent te ne forte offendas ad lapidem pedem tuum

4,12
et respondens Iesus ait illi dictum est non temptabis Dominum Deum tuum

4,13
et consummata omni temptatione diabolus recessit ab illo usque ad tempus

4,14
et regressus est Iesus in virtute Spiritus in Galilaeam et fama exiit per universam regionem de illo

4,15
et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus

4,16
et venit Nazareth ubi erat nutritus et intravit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere

4,17
et traditus est illi liber prophetae Esaiae et ut revolvit librum invenit locum ubi scriptum erat

4,18
Spiritus Domini super me propter quod unxit me evangelizare pauperibus misit me

4,19
praedicare captivis remissionem et caecis visum dimittere confractos in remissionem praedicare annum Domini acceptum et diem retributionis

4,20
et cum plicuisset librum reddidit ministro et sedit et omnium in synagoga oculi erant intendentes in eum

4,21
coepit autem dicere ad illos quia hodie impleta est haec scriptura in auribus vestris

4,22
et omnes testimonium illi dabant et mirabantur in verbis gratiae quae procedebant de ore ipsius et dicebant nonne hic filius est Ioseph

4,23
et ait illis utique dicetis mihi hanc similitudinem medice cura te ipsum quanta audivimus facta in Capharnaum fac et hic in patria tua

4,24
ait autem amen dico vobis quia nemo propheta acceptus est in patria sua

4,25
in veritate dico vobis multae viduae erant in diebus Heliae in Israhel quando clusum est caelum annis tribus et mensibus sex cum facta est fames magna in omni terra

4,26
et ad nullam illarum missus est Helias nisi in Sareptha Sidoniae ad mulierem viduam

4,27
et multi leprosi erant in Israhel sub Heliseo propheta et nemo eorum mundatus est nisi Neman Syrus

4,28
et repleti sunt omnes in synagoga ira haec audientes

4,29
et surrexerunt et eiecerunt illum extra civitatem et duxerunt illum usque ad supercilium montis supra quem civitas illorum erat aedificata ut praecipitarent eum

4,30
ipse autem transiens per medium illorum ibat

4,31
et descendit in Capharnaum civitatem Galilaeae ibique docebat illos sabbatis

4,32
et stupebant in doctrina eius quia in potestate erat sermo ipsius

4,33
et in synagoga erat homo habens daemonium inmundum et exclamavit voce magna

4,34
dicens sine quid nobis et tibi Iesu Nazarene venisti perdere nos scio te qui sis Sanctus Dei

4,35
et increpavit illi Iesus dicens obmutesce et exi ab illo et cum proiecisset illum daemonium in medium exiit ab illo nihilque illum nocuit

4,36
et factus est pavor in omnibus et conloquebantur ad invicem dicentes quod est hoc verbum quia in potestate et virtute imperat inmundis spiritibus et exeunt

4,37
et divulgabatur fama de illo in omnem locum regionis

4,38
surgens autem de synagoga introivit in domum Simonis socrus autem Simonis tenebatur magnis febribus et rogaverunt illum pro ea

4,39
et stans super illam imperavit febri et dimisit illam et continuo surgens ministrabat illis

4,40
cum sol autem occidisset omnes qui habebant infirmos variis languoribus ducebant illos ad eum at ille singulis manus inponens curabat eos

4,41
exiebant autem etiam daemonia a multis clamantia et dicentia quia tu es Filius Dei et increpans non sinebat ea loqui quia sciebant ipsum esse Christum

4,42
facta autem die egressus ibat in desertum locum et turbae requirebant eum et venerunt usque ad ipsum et detinebant illum ne discederet ab eis

4,43
quibus ille ait quia et aliis civitatibus oportet me evangelizare regnum Dei quia ideo missus sum

4,44
et erat praedicans in synagogis Galilaeae.

 
5,1
factum est autem cum turbae inruerent in eum ut audirent verbum Dei et ipse stabat secus stagnum Gennesareth

5,2
et vidit duas naves stantes secus stagnum piscatores autem descenderant et lavabant retia

5,3
ascendens autem in unam navem quae erat Simonis rogavit eum a terra reducere pusillum et sedens docebat de navicula turbas

5,4
ut cessavit autem loqui dixit ad Simonem duc in altum et laxate retia vestra in capturam

5,5
et respondens Simon dixit illi praeceptor per totam noctem laborantes nihil cepimus in verbo autem tuo laxabo rete

5,6
et cum hoc fecissent concluserunt piscium multitudinem copiosam rumpebatur autem rete eorum

5,7
et annuerunt sociis qui erant in alia navi ut venirent et adiuvarent eos et venerunt et impleverunt ambas naviculas ita ut mergerentur

5,8
quod cum videret Simon Petrus procidit ad genua Iesu dicens exi a me quia homo peccator sum Domine

5,9
stupor enim circumdederat eum et omnes qui cum illo erant in captura piscium quam ceperant

5,10
similiter autem Iacobum et Iohannem filios Zebedaei qui erant socii Simonis et ait ad Simonem Iesus noli timere ex hoc iam homines eris capiens

5,11
et subductis ad terram navibus relictis omnibus secuti sunt illum

5,12
et factum est cum esset in una civitatum et ecce vir plenus lepra et videns Iesum et procidens in faciem rogavit eum dicens Domine si vis potes me mundare

5,13
et extendens manum tetigit illum dicens volo mundare et confestim lepra discessit ab illo

5,14
et ipse praecepit illi ut nemini diceret sed vade ostende te sacerdoti et offer pro emundatione tua sicut praecepit Moses in testimonium illis

5,15
perambulabat autem magis sermo de illo et conveniebant turbae multae ut audirent et curarentur ab infirmitatibus suis

5,16
ipse autem secedebat in deserto et orabat

5,17
et factum est in una dierum et ipse sedebat docens et erant Pharisaei sedentes et legis doctores qui venerant ex omni castello Galilaeae et Iudaeae et Hierusalem et virtus erat Domini ad sanandum eos

5,18
et ecce viri portantes in lecto hominem qui erat paralyticus et quaerebant eum inferre et ponere ante eum

5,19
et non invenientes qua parte illum inferrent prae turba ascenderunt supra tectum per tegulas submiserunt illum cum lecto in medium ante Iesum

5,20
quorum fidem ut vidit dixit homo remittuntur tibi peccata tua

5,21
et coeperunt cogitare scribae et Pharisaei dicentes quis est hic qui loquitur blasphemias quis potest dimittere peccata nisi solus Deus

5,22
ut cognovit autem Iesus cogitationes eorum respondens dixit ad illos quid cogitatis in cordibus vestris

5,23
quid est facilius dicere dimittuntur tibi peccata an dicere surge et ambula

5,24
ut autem sciatis quia Filius hominis potestatem habet in terra dimittere peccata ait paralytico tibi dico surge tolle lectum tuum et vade in domum tuam

5,25
et confestim surgens coram illis tulit in quo iacebat et abiit in domum suam magnificans Deum

5,26
et stupor adprehendit omnes et magnificabant Deum et repleti sunt timore dicentes quia vidimus mirabilia hodie

5,27
et post haec exiit et vidit publicanum nomine Levi sedentem ad teloneum et ait illi sequere me

5,28
et relictis omnibus surgens secutus est eum

5,29
et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua et erat turba multa publicanorum et aliorum qui cum illis erant discumbentes

5,30
et murmurabant Pharisaei et scribae eorum dicentes ad discipulos eius quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis

5,31
et respondens Iesus dixit ad illos non egent qui sani sunt medico sed qui male habent

5,32
non veni vocare iustos sed peccatores in paenitentiam

5,33
at illi dixerunt ad eum quare discipuli Iohannis ieiunant frequenter et obsecrationes faciunt similiter et Pharisaeorum tui autem edunt et bibunt

5,34
quibus ipse ait numquid potestis filios sponsi dum cum illis est sponsus facere ieiunare

5,35
venient autem dies et cum ablatus fuerit ab illis sponsus tunc ieiunabunt in illis diebus

5,36
dicebat autem et similitudinem ad illos quia nemo commissuram a vestimento novo inmittit in vestimentum vetus alioquin et novum rumpit et veteri non convenit commissura a novo

5,37
et nemo mittit vinum novum in utres veteres alioquin rumpet vinum novum utres et ipsum effundetur et utres peribunt

5,38
sed vinum novum in utres novos mittendum est et utraque conservantur

5,39
et nemo bibens vetus statim vult novum dicit enim vetus melius est.

 
6,1
factum est autem in sabbato secundoprimo cum transiret per sata vellebant discipuli eius spicas et manducabant confricantes manibus

6,2
quidam autem Pharisaeorum dicebant illis quid facitis quod non licet in sabbatis

6,3
et respondens Iesus ad eos dixit nec hoc legistis quod fecit David cum esurisset ipse et qui cum eo erant

6,4
quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis sumpsit et manducavit et dedit his qui cum ipso erant quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus

6,5
et dicebat illis quia dominus est Filius hominis etiam sabbati

6,6
factum est autem et in alio sabbato ut intraret in synagogam et doceret et erat ibi homo et manus eius dextra erat arida

6,7
observabant autem scribae et Pharisaei si in sabbato curaret ut invenirent accusare illum

6,8
ipse vero sciebat cogitationes eorum et ait homini qui habebat manum aridam surge et sta in medium et surgens stetit

6,9
ait autem ad illos Iesus interrogo vos si licet sabbato bene facere an male animam salvam facere an perdere

6,10
et circumspectis omnibus dixit homini extende manum tuam et extendit et restituta est manus eius

6,11
ipsi autem repleti sunt insipientia et conloquebantur ad invicem quidnam facerent Iesu

6,12
factum est autem in illis diebus exiit in montem orare et erat pernoctans in oratione Dei

6,13
et cum dies factus esset vocavit discipulos suos et elegit duodecim ex ipsis quos et apostolos nominavit

6,14
Simonem quem cognominavit Petrum et Andream fratrem eius Iacobum et Iohannem Philippum et Bartholomeum

6,15
Mattheum et Thomam Iacobum Alphei et Simonem qui vocatur Zelotes

6,16
Iudam Iacobi et Iudam Scarioth qui fuit proditor

6,17
et descendens cum illis stetit in loco campestri et turba discipulorum eius et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritimae Tyri et Sidonis

6,18
qui venerunt ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis et qui vexabantur ab spiritibus inmundis curabantur

6,19
et omnis turba quaerebant eum tangere quia virtus de illo exiebat et sanabat omnes

6,20
et ipse elevatis oculis in discipulos suos dicebat beati pauperes quia vestrum est regnum Dei

6,21
beati qui nunc esuritis quia saturabimini beati qui nunc fletis quia ridebitis

6,22
beati eritis cum vos oderint homines et cum separaverint vos et exprobraverint et eiecerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis

6,23
gaudete in illa die et exultate ecce enim merces vestra multa in caelo secundum haec enim faciebant prophetis patres eorum

6,24
verumtamen vae vobis divitibus quia habetis consolationem vestram

6,25
vae vobis qui saturati estis quia esurietis vae vobis qui ridetis nunc quia lugebitis et flebitis

6,26
vae cum bene vobis dixerint omnes homines secundum haec faciebant prophetis patres eorum

6,27
sed vobis dico qui auditis diligite inimicos vestros benefacite his qui vos oderunt

6,28
benedicite maledicentibus vobis orate pro calumniantibus vos

6,29
ei qui te percutit in maxillam praebe et alteram et ab eo qui aufert tibi vestimentum etiam tunicam noli prohibere

6,30
omni autem petenti te tribue et qui aufert quae tua sunt ne repetas

6,31
et prout vultis ut faciant vobis homines et vos facite illis similiter

6,32
et si diligitis eos qui vos diligunt quae vobis est gratia nam et peccatores diligentes se diligunt

6,33
et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt quae vobis est gratia siquidem et peccatores hoc faciunt

6,34
et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere quae gratia est vobis nam et peccatores peccatoribus fenerantur ut recipiant aequalia

6,35
verumtamen diligite inimicos vestros et benefacite et mutuum date nihil desperantes et erit merces vestra multa et eritis filii Altissimi quia ipse benignus est super ingratos et malos

6,36
estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est

6,37
nolite iudicare et non iudicabimini nolite condemnare et non condemnabimini dimittite et dimittemini

6,38
date et dabitur vobis mensuram bonam confersam et coagitatam et supereffluentem dabunt in sinum vestrum eadem quippe mensura qua mensi fueritis remetietur vobis

6,39
dicebat autem illis et similitudinem numquid potest caecus caecum ducere nonne ambo in foveam cadent

6,40
non est discipulus super magistrum perfectus autem omnis erit sicut magister eius

6,41
quid autem vides festucam in oculo fratris tui trabem autem quae in oculo tuo est non consideras

6,42
et quomodo potes dicere fratri tuo frater sine eiciam festucam de oculo tuo ipse in oculo tuo trabem non videns hypocrita eice primum trabem de oculo tuo et tunc perspicies ut educas festucam de oculo fratris tui

6,43
non est enim arbor bona quae facit fructus malos neque arbor mala faciens fructum bonum

6,44
unaquaeque enim arbor de fructu suo cognoscitur neque enim de spinis colligunt ficus neque de rubo vindemiant uvam

6,45
bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum et malus homo de malo profert malum ex abundantia enim cordis os loquitur

6,46
quid autem vocatis me Domine Domine et non facitis quae dico

6,47
omnis qui venit ad me et audit sermones meos et facit eos ostendam vobis cui similis est

6,48
similis est homini aedificanti domum qui fodit in altum et posuit fundamenta supra petram inundatione autem facta inlisum est flumen domui illi et non potuit eam movere fundata enim erat supra petram

6,49
qui autem audivit et non fecit similis est homini aedificanti domum suam supra terram sine fundamento in quam inlisus est fluvius et continuo concidit et facta est ruina domus illius magna.

 
7,1
cum autem implesset omnia verba sua in aures plebis intravit Capharnaum

7,2
centurionis autem cuiusdam servus male habens erat moriturus qui illi erat pretiosus

7,3
et cum audisset de Iesu misit ad eum seniores Iudaeorum rogans eum ut veniret et salvaret servum eius

7,4
at illi cum venissent ad Iesum rogabant eum sollicite dicentes ei quia dignus est ut hoc illi praestes

7,5
diligit enim gentem nostram et synagogam ipse aedificavit nobis

7,6
Iesus autem ibat cum illis et cum iam non longe esset a domo misit ad eum centurio amicos dicens Domine noli vexari non enim dignus sum ut sub tectum meum intres

7,7
propter quod et me ipsum non sum dignum arbitratus ut venirem ad te sed dic verbo et sanabitur puer meus

7,8
nam et ego homo sum sub potestate constitutus habens sub me milites et dico huic vade et vadit et alio veni et venit et servo meo fac hoc et facit

7,9
quo audito Iesus miratus est et conversus sequentibus se turbis dixit amen dico vobis nec in Israhel tantam fidem inveni

7,10
et reversi qui missi fuerant domum invenerunt servum qui languerat sanum

7,11
et factum est deinceps ibat in civitatem quae vocatur Naim et ibant cum illo discipuli eius et turba copiosa

7,12
cum autem adpropinquaret portae civitatis et ecce defunctus efferebatur filius unicus matri suae et haec vidua erat et turba civitatis multa cum illa

7,13
quam cum vidisset Dominus misericordia motus super ea dixit illi noli flere

7,14
et accessit et tetigit loculum hii autem qui portabant steterunt et ait adulescens tibi dico surge

7,15
et resedit qui erat mortuus et coepit loqui et dedit illum matri suae

7,16
accepit autem omnes timor et magnificabant Deum dicentes quia propheta magnus surrexit in nobis et quia Deus visitavit plebem suam

7,17
et exiit hic sermo in universam Iudaeam de eo et omnem circa regionem

7,18
et nuntiaverunt Iohanni discipuli eius de omnibus his

7,19
et convocavit duos de discipulis suis Iohannes et misit ad Dominum dicens tu es qui venturus es an alium expectamus

7,20
cum autem venissent ad eum viri dixerunt Iohannes Baptista misit nos ad te dicens tu es qui venturus es an alium expectamus

7,21
in ipsa autem hora curavit multos a languoribus et plagis et spiritibus malis et caecis multis donavit visum

7,22
et respondens dixit illis euntes nuntiate Iohanni quae vidistis et audistis quia caeci vident claudi ambulant leprosi mundantur surdi audiunt mortui resurgunt pauperes evangelizantur

7,23
et beatus est quicumque non fuerit scandalizatus in me

7,24
et cum discessissent nuntii Iohannis coepit dicere de Iohanne ad turbas quid existis in desertum videre harundinem vento moveri

7,25
sed quid existis videre hominem mollibus vestimentis indutum ecce qui in veste pretiosa sunt et deliciis in domibus regum sunt

7,26
sed quid existis videre prophetam utique dico vobis et plus quam prophetam

7,27
hic est de quo scriptum est ecce mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam ante te

7,28
dico enim vobis maior inter natos mulierum propheta Iohanne Baptista nemo est qui autem minor est in regno Dei maior est illo

7,29
et omnis populus audiens et publicani iustificaverunt Deum baptizati baptismo Iohannis

7,30
Pharisaei autem et legis periti consilium Dei spreverunt in semet ipsos non baptizati ab eo

7,31
cui ergo similes dicam homines generationis huius et cui similes sunt

7,32
similes sunt pueris sedentibus in foro et loquentibus ad invicem et dicentibus cantavimus vobis tibiis et non saltastis lamentavimus et non plorastis

7,33
venit enim Iohannes Baptista neque manducans panem neque bibens vinum et dicitis daemonium habet

7,34
venit Filius hominis manducans et bibens et dicitis ecce homo devorator et bibens vinum amicus publicanorum et peccatorum

7,35
et iustificata est sapientia ab omnibus filiis suis

7,36
rogabat autem illum quidam de Pharisaeis ut manducaret cum illo et ingressus domum Pharisaei discubuit

7,37
et ecce mulier quae erat in civitate peccatrix ut cognovit quod accubuit in domo Pharisaei adtulit alabastrum unguenti

7,38
et stans retro secus pedes eius lacrimis coepit rigare pedes eius et capillis capitis sui tergebat et osculabatur pedes eius et unguento unguebat

7,39
videns autem Pharisaeus qui vocaverat eum ait intra se dicens hic si esset propheta sciret utique quae et qualis mulier quae tangit eum quia peccatrix est

7,40
et respondens Iesus dixit ad illum Simon habeo tibi aliquid dicere at ille ait magister dic

7,41
duo debitores erant cuidam feneratori unus debebat denarios quingentos alius quinquaginta

7,42
non habentibus illis unde redderent donavit utrisque quis ergo eum plus diliget

7,43
respondens Simon dixit aestimo quia is cui plus donavit at ille dixit ei recte iudicasti

7,44
et conversus ad mulierem dixit Simoni vides hanc mulierem intravi in domum tuam aquam pedibus meis non dedisti haec autem lacrimis rigavit pedes meos et capillis suis tersit

7,45
osculum mihi non dedisti haec autem ex quo intravit non cessavit osculari pedes meos

7,46
oleo caput meum non unxisti haec autem unguento unxit pedes meos

7,47
propter quod dico tibi remittentur ei peccata multa quoniam dilexit multum cui autem minus dimittitur minus diligit

7,48
dixit autem ad illam remittuntur tibi peccata

7,49
et coeperunt qui simul accumbebant dicere intra se quis est hic qui etiam peccata dimittit

7,50
dixit autem ad mulierem fides tua te salvam fecit vade in pace.

 
8,1
et factum est deinceps et ipse iter faciebat per civitatem et castellum praedicans et evangelizans regnum Dei et duodecim cum illo

8,2
et mulieres aliquae quae erant curatae ab spiritibus malignis et infirmitatibus Maria quae vocatur Magdalene de qua daemonia septem exierant

8,3
et Iohanna uxor Chuza procuratoris Herodis et Susanna et aliae multae quae ministrabant eis de facultatibus suis

8,4
cum autem turba plurima conveniret et de civitatibus properarent ad eum dixit per similitudinem

8,5
exiit qui seminat seminare semen suum et dum seminat aliud cecidit secus viam et conculcatum est et volucres caeli comederunt illud

8,6
et aliud cecidit supra petram et natum aruit quia non habebat humorem

8,7
et aliud cecidit inter spinas et simul exortae spinae suffocaverunt illud

8,8
et aliud cecidit in terram bonam et ortum fecit fructum centuplum haec dicens clamabat qui habet aures audiendi audiat

8,9
interrogabant autem eum discipuli eius quae esset haec parabola

8,10
quibus ipse dixit vobis datum est nosse mysterium regni Dei ceteris autem in parabolis ut videntes non videant et audientes non intellegant

8,11
est autem haec parabola semen est verbum Dei

8,12
qui autem secus viam sunt qui audiunt deinde venit diabolus et tollit verbum de corde eorum ne credentes salvi fiant

8,13
nam qui supra petram qui cum audierint cum gaudio suscipiunt verbum et hii radices non habent qui ad tempus credunt et in tempore temptationis recedunt

8,14
quod autem in spinis cecidit hii sunt qui audierunt et a sollicitudinibus et divitiis et voluptatibus vitae euntes suffocantur et non referunt fructum

8,15
quod autem in bonam terram hii sunt qui in corde bono et optimo audientes verbum retinent et fructum adferunt in patientia

8,16
nemo autem lucernam accendens operit eam vaso aut subtus lectum ponit sed supra candelabrum ponit ut intrantes videant lumen

8,17
non enim est occultum quod non manifestetur nec absconditum quod non cognoscatur et in palam veniat

8,18
videte ergo quomodo auditis qui enim habet dabitur illi et quicumque non habet etiam quod putat se habere auferetur ab illo

8,19
venerunt autem ad illum mater et fratres eius et non poterant adire ad eum prae turba

8,20
et nuntiatum est illi mater tua et fratres tui stant foris volentes te videre

8,21
qui respondens dixit ad eos mater mea et fratres mei hii sunt qui verbum Dei audiunt et faciunt

8,22
factum est autem in una dierum et ipse ascendit in naviculam et discipuli eius et ait ad illos transfretemus trans stagnum et ascenderunt

8,23
navigantibus autem illis obdormiit et descendit procella venti in stagnum et conplebantur et periclitabantur

8,24
accedentes autem suscitaverunt eum dicentes praeceptor perimus at ille surgens increpavit ventum et tempestatem aquae et cessavit et facta est tranquillitas

8,25
dixit autem illis ubi est fides vestra qui timentes mirati sunt dicentes ad invicem quis putas hic est quia et ventis imperat et mari et oboediunt ei

8,26
enavigaverunt autem ad regionem Gerasenorum quae est contra Galilaeam

8,27
et cum egressus esset ad terram occurrit illi vir quidam qui habebat daemonium iam temporibus multis et vestimento non induebatur neque in domo manebat sed in monumentis

8,28
is ut vidit Iesum procidit ante illum et exclamans voce magna dixit quid mihi et tibi est Iesu Fili Dei altissimi obsecro te ne me torqueas

8,29
praecipiebat enim spiritui inmundo ut exiret ab homine multis enim temporibus arripiebat illum et vinciebatur catenis et conpedibus custoditus et ruptis vinculis agebatur a daemonio in deserta

8,30
interrogavit autem illum Iesus dicens quod tibi nomen est at ille dixit Legio quia intraverunt daemonia multa in eum

8,31
et rogabant illum ne imperaret illis ut in abyssum irent

8,32
erat autem ibi grex porcorum multorum pascentium in monte et rogabant eum ut permitteret eos in illos ingredi et permisit illos

8,33
exierunt ergo daemonia ab homine et intraverunt in porcos et impetu abiit grex per praeceps in stagnum et suffocatus est

8,34
quod ut viderunt factum qui pascebant fugerunt et nuntiaverunt in civitatem et in villas

8,35
exierunt autem videre quod factum est et venerunt ad Iesum et invenerunt hominem sedentem a quo daemonia exierant vestitum ac sana mente ad pedes eius et timuerunt

8,36
nuntiaverunt autem illis et qui viderant quomodo sanus factus esset a Legione

8,37
et rogaverunt illum omnis multitudo regionis Gerasenorum ut discederet ab ipsis quia timore magno tenebantur ipse autem ascendens navem reversus est

8,38
et rogabat illum vir a quo daemonia exierant ut cum eo esset dimisit autem eum Iesus dicens

8,39
redi domum tuam et narra quanta tibi fecit Deus et abiit per universam civitatem praedicans quanta illi fecisset Iesus

8,40
factum est autem cum redisset Iesus excepit illum turba erant enim omnes expectantes eum

8,41
et ecce venit vir cui nomen Iairus et ipse princeps synagogae erat et cecidit ad pedes Iesu rogans eum ut intraret in domum eius

8,42
quia filia unica erat illi fere annorum duodecim et haec moriebatur et contigit dum iret a turbis conprimebatur

8,43
et mulier quaedam erat in fluxu sanguinis ab annis duodecim quae in medicos erogaverat omnem substantiam suam nec ab ullo potuit curari

8,44
accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius et confestim stetit fluxus sanguinis eius

8,45
et ait Iesus quis est qui me tetigit negantibus autem omnibus dixit Petrus et qui cum illo erant praeceptor turbae te conprimunt et adfligunt et dicis quis me tetigit

8,46
et dixit Iesus tetigit me aliquis nam ego novi virtutem de me exisse

8,47
videns autem mulier quia non latuit tremens venit et procidit ante pedes illius et ob quam causam tetigerit eum indicavit coram omni populo et quemadmodum confestim sanata sit

8,48
at ipse dixit illi filia fides tua te salvam fecit vade in pace

8,49
adhuc illo loquente venit a principe synagogae dicens ei quia mortua est filia tua noli vexare illum

8,50
Iesus autem audito hoc verbo respondit patri puellae noli timere crede tantum et salva erit

8,51
et cum venisset domum non permisit intrare secum quemquam nisi Petrum et Iohannem et Iacobum et patrem et matrem puellae

8,52
flebant autem omnes et plangebant illam at ille dixit nolite flere non est mortua sed dormit

8,53
et deridebant eum scientes quia mortua esset

8,54
ipse autem tenens manum eius clamavit dicens puella surge

8,55
et reversus est spiritus eius et surrexit continuo et iussit illi dari manducare

8,56
et stupuerunt parentes eius quibus praecepit ne alicui dicerent quod factum erat.

 
9,1
convocatis autem duodecim apostolis dedit illis virtutem et potestatem super omnia daemonia et ut languores curarent

9,2
et misit illos praedicare regnum Dei et sanare infirmos

9,3
et ait ad illos nihil tuleritis in via neque virgam neque peram neque panem neque pecuniam neque duas tunicas habeatis

9,4
et in quamcumque domum intraveritis ibi manete et inde ne exeatis

9,5
et quicumque non receperint vos exeuntes de civitate illa etiam pulverem pedum vestrorum excutite in testimonium supra illos

9,6
egressi autem circumibant per castella evangelizantes et curantes ubique

9,7
audivit autem Herodes tetrarcha omnia quae fiebant ab eo et haesitabat eo quod diceretur

9,8
a quibusdam quia Iohannes surrexit a mortuis a quibusdam vero quia Helias apparuit ab aliis autem quia propheta unus de antiquis surrexit

9,9
et ait Herodes Iohannem ego decollavi quis autem est iste de quo audio ego talia et quaerebat videre eum

9,10
et reversi apostoli narraverunt illi quaecumque fecerunt et adsumptis illis secessit seorsum in locum desertum qui est Bethsaida

9,11
quod cum cognovissent turbae secutae sunt illum et excepit illos et loquebatur illis de regno Dei et eos qui cura indigebant sanabat

9,12
dies autem coeperat declinare et accedentes duodecim dixerunt illi dimitte turbas ut euntes in castella villasque quae circa sunt devertant et inveniant escas quia hic in loco deserto sumus

9,13
ait autem ad illos vos date illis manducare at illi dixerunt non sunt nobis plus quam quinque panes et duo pisces nisi forte nos eamus et emamus in omnem hanc turbam escas

9,14
erant autem fere viri quinque milia ait autem ad discipulos suos facite illos discumbere per convivia quinquagenos

9,15
et ita fecerunt et discumbere fecerunt omnes

9,16
acceptis autem quinque panibus et duobus piscibus respexit in caelum et benedixit illis et fregit et distribuit discipulis suis ut ponerent ante turbas

9,17
et manducaverunt omnes et saturati sunt et sublatum est quod superfuit illis fragmentorum cofini duodecim

9,18
et factum est cum solus esset orans erant cum illo et discipuli et interrogavit illos dicens quem me dicunt esse turbae

9,19
at illi responderunt et dixerunt Iohannem Baptistam alii autem Heliam alii quia propheta unus de prioribus surrexit

9,20
dixit autem illis vos autem quem me esse dicitis respondens Simon Petrus dixit Christum Dei

9,21
at ille increpans illos praecepit ne cui dicerent hoc

9,22
dicens quia oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et principibus sacerdotum et scribis et occidi et tertia die resurgere

9,23
dicebat autem ad omnes si quis vult post me venire abneget se ipsum et tollat crucem suam cotidie et sequatur me

9,24
qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet illam nam qui perdiderit animam suam propter me salvam faciet illam

9,25
quid enim proficit homo si lucretur universum mundum se autem ipsum perdat et detrimentum sui faciat

9,26
nam qui me erubuerit et meos sermones hunc Filius hominis erubescet cum venerit in maiestate sua et Patris et sanctorum angelorum

9,27
dico autem vobis vere sunt aliqui hic stantes qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei

9,28
factum est autem post haec verba fere dies octo et adsumpsit Petrum et Iohannem et Iacobum et ascendit in montem ut oraret

9,29
et factum est dum oraret species vultus eius altera et vestitus eius albus refulgens

9,30
et ecce duo viri loquebantur cum illo erant autem Moses et Helias

9,31
visi in maiestate et dicebant excessum eius quem conpleturus erat in Hierusalem

9,32
Petrus vero et qui cum illo gravati erant somno et evigilantes viderunt maiestatem eius et duos viros qui stabant cum illo

9,33
et factum est cum discederent ab illo ait Petrus ad Iesum praeceptor bonum est nos hic esse et faciamus tria tabernacula unum tibi et unum Mosi et unum Heliae nesciens quid diceret

9,34
haec autem illo loquente facta est nubes et obumbravit eos et timuerunt intrantibus illis in nubem

9,35
et vox facta est de nube dicens hic est Filius meus electus ipsum audite

9,36
et dum fieret vox inventus est Iesus solus et ipsi tacuerunt et nemini dixerunt in illis diebus quicquam ex his quae viderant

9,37
factum est autem in sequenti die descendentibus illis de monte occurrit illi turba multa

9,38
et ecce vir de turba exclamavit dicens magister obsecro te respice in filium meum quia unicus est mihi

9,39
et ecce spiritus adprehendit illum et subito clamat et elidit et dissipat eum cum spuma et vix discedit dilanians eum

9,40
et rogavi discipulos tuos ut eicerent illum et non potuerunt

9,41
respondens autem Iesus dixit o generatio infidelis et perversa usquequo ero apud vos et patiar vos adduc huc filium tuum

9,42
et cum accederet elisit illum daemonium et dissipavit

9,43
et increpavit Iesus spiritum inmundum et sanavit puerum et reddidit illum patri eius

9,44
stupebant autem omnes in magnitudine Dei omnibusque mirantibus in omnibus quae faciebat dixit ad discipulos suos ponite vos in cordibus vestris sermones istos Filius enim hominis futurum est ut tradatur in manus hominum

9,45
at illi ignorabant verbum istud et erat velatum ante eos ut non sentirent illud et timebant interrogare eum de hoc verbo

9,46
intravit autem cogitatio in eos quis eorum maior esset

9,47
at Iesus videns cogitationes cordis illorum adprehendens puerum statuit eum secus se

9,48
et ait illis quicumque susceperit puerum istum in nomine meo me recipit et quicumque me recipit recipit eum qui me misit nam qui minor est inter omnes vos hic maior est

9,49
respondens autem Iohannes dixit praeceptor vidimus quendam in nomine tuo eicientem daemonia et prohibuimus eum quia non sequitur nobiscum

9,50
et ait ad illum Iesus nolite prohibere qui enim non est adversum vos pro vobis est

9,51
factum est autem dum conplerentur dies adsumptionis eius et ipse faciem suam firmavit ut iret Hierusalem

9,52
et misit nuntios ante conspectum suum et euntes intraverunt in civitatem Samaritanorum ut pararent illi

9,53
et non receperunt eum quia facies eius erat euntis Hierusalem

9,54
cum vidissent autem discipuli eius Iacobus et Iohannes dixerunt Domine vis dicimus ut ignis descendat de caelo et consumat illos

9,55
et conversus increpavit illos

9,56
et abierunt in aliud castellum

9,57
factum est autem ambulantibus illis in via dixit quidam ad illum sequar te quocumque ieris

9,58
et ait illi Iesus vulpes foveas habent et volucres caeli nidos Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet

9,59
ait autem ad alterum sequere me ille autem dixit Domine permitte mihi primum ire sepelire patrem meum

9,60
dixitque ei Iesus sine ut mortui sepeliant mortuos suos tu autem vade adnuntia regnum Dei

9,61
et ait alter sequar te Domine sed primum permitte mihi renuntiare his qui domi sunt

9,62
ait ad illum Iesus nemo mittens manum suam in aratrum et aspiciens retro aptus est regno Dei.

 
10,1
post haec autem designavit Dominus et alios septuaginta duos et misit illos binos ante faciem suam in omnem civitatem et locum quo erat ipse venturus

10,2
et dicebat illis messis quidem multa operarii autem pauci rogate ergo Dominum messis ut mittat operarios in messem

10,3
ite ecce ego mitto vos sicut agnos inter lupos

10,4
nolite portare sacculum neque peram neque calciamenta et neminem per viam salutaveritis

10,5
in quamcumque domum intraveritis primum dicite pax huic domui

10,6
et si ibi fuerit filius pacis requiescet super illam pax vestra sin autem ad vos revertetur

10,7
in eadem autem domo manete edentes et bibentes quae apud illos sunt dignus enim est operarius mercede sua nolite transire de domo in domum

10,8
et in quamcumque civitatem intraveritis et susceperint vos manducate quae adponuntur vobis

10,9
et curate infirmos qui in illa sunt et dicite illis adpropinquavit in vos regnum Dei

10,10
in quamcumque civitatem intraveritis et non receperint vos exeuntes in plateas eius dicite

10,11
etiam pulverem qui adhesit nobis de civitate vestra extergimus in vos tamen hoc scitote quia adpropinquavit regnum Dei

10,12
dico vobis quia Sodomis in die illa remissius erit quam illi civitati

10,13
vae tibi Corazain vae tibi Bethsaida quia si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes quae in vobis factae sunt olim in cilicio et cinere sedentes paeniterent

10,14
verumtamen Tyro et Sidoni remissius erit in iudicio quam vobis

10,15
et tu Capharnaum usque in caelum exaltata usque ad infernum demergeris

10,16
qui vos audit me audit et qui vos spernit me spernit qui autem me spernit spernit eum qui me misit

10,17
reversi sunt autem septuaginta duo cum gaudio dicentes Domine etiam daemonia subiciuntur nobis in nomine tuo

10,18
et ait illis videbam Satanan sicut fulgur de caelo cadentem

10,19
ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes et scorpiones et supra omnem virtutem inimici et nihil vobis nocebit

10,20
verumtamen in hoc nolite gaudere quia spiritus vobis subiciuntur gaudete autem quod nomina vestra scripta sunt in caelis

10,21
in ipsa hora exultavit Spiritu Sancto et dixit confiteor tibi Pater Domine caeli et terrae quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et revelasti ea parvulis etiam Pater quia sic placuit ante te

10,22
omnia mihi tradita sunt a Patre meo et nemo scit qui sit Filius nisi Pater et qui sit Pater nisi Filius et cui voluerit Filius revelare

10,23
et conversus ad discipulos suos dixit beati oculi qui vident quae videtis

10,24
dico enim vobis quod multi prophetae et reges voluerunt videre quae vos videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt

10,25
et ecce quidam legis peritus surrexit temptans illum et dicens magister quid faciendo vitam aeternam possidebo

10,26
at ille dixit ad eum in lege quid scriptum est quomodo legis

10,27
ille respondens dixit diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex omnibus viribus tuis et ex omni mente tua et proximum tuum sicut te ipsum

10,28
dixitque illi recte respondisti hoc fac et vives

10,29
ille autem volens iustificare se ipsum dixit ad Iesum et quis est meus proximus

10,30
suscipiens autem Iesus dixit homo quidam descendebat ab Hierusalem in Hiericho et incidit in latrones qui etiam despoliaverunt eum et plagis inpositis abierunt semivivo relicto

10,31
accidit autem ut sacerdos quidam descenderet eadem via et viso illo praeterivit

10,32
similiter et Levita cum esset secus locum et videret eum pertransiit

10,33
Samaritanus autem quidam iter faciens venit secus eum et videns eum misericordia motus est

10,34
et adpropians alligavit vulnera eius infundens oleum et vinum et inponens illum in iumentum suum duxit in stabulum et curam eius egit

10,35
et altera die protulit duos denarios et dedit stabulario et ait curam illius habe et quodcumque supererogaveris ego cum rediero reddam tibi

10,36
quis horum trium videtur tibi proximus fuisse illi qui incidit in latrones

10,37
at ille dixit qui fecit misericordiam in illum et ait illi Iesus vade et tu fac similiter

10,38
factum est autem dum irent et ipse intravit in quoddam castellum et mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam

10,39
et huic erat soror nomine Maria quae etiam sedens secus pedes Domini audiebat verbum illius

10,40
Martha autem satagebat circa frequens ministerium quae stetit et ait Domine non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare dic ergo illi ut me adiuvet

10,41
et respondens dixit illi Dominus Martha Martha sollicita es et turbaris erga plurima

10,42
porro unum est necessarium Maria optimam partem elegit quae non auferetur ab ea.

 
11,1
et factum est cum esset in loco quodam orans ut cessavit dixit unus ex discipulis eius ad eum Domine doce nos orare sicut et Iohannes docuit discipulos suos

11,2
et ait illis cum oratis dicite Pater sanctificetur nomen tuum adveniat regnum tuum

11,3
panem nostrum cotidianum da nobis cotidie

11,4
et dimitte nobis peccata nostra siquidem et ipsi dimittimus omni debenti nobis et ne nos inducas in temptationem

11,5
et ait ad illos quis vestrum habebit amicum et ibit ad illum media nocte et dicit illi amice commoda mihi tres panes

11,6
quoniam amicus meus venit de via ad me et non habeo quod ponam ante illum

11,7
et ille de intus respondens dicat noli mihi molestus esse iam ostium clausum est et pueri mei mecum sunt in cubili non possum surgere et dare tibi

11,8
dico vobis et si non dabit illi surgens eo quod amicus eius sit propter inprobitatem tamen eius surget et dabit illi quotquot habet necessarios

11,9
et ego vobis dico petite et dabitur vobis quaerite et invenietis pulsate et aperietur vobis

11,10
omnis enim qui petit accipit et qui quaerit invenit et pulsanti aperietur

11,11
quis autem ex vobis patrem petet panem numquid lapidem dabit illi aut piscem numquid pro pisce serpentem dabit illi

11,12
aut si petierit ovum numquid porriget illi scorpionem

11,13
si ergo vos cum sitis mali nostis bona data dare filiis vestris quanto magis Pater vester de caelo dabit spiritum bonum petentibus se

11,14
et erat eiciens daemonium et illud erat mutum et cum eiecisset daemonium locutus est mutus et admiratae sunt turbae

11,15
quidam autem ex eis dixerunt in Beelzebub principe daemoniorum eicit daemonia

11,16
et alii temptantes signum de caelo quaerebant ab eo

11,17
ipse autem ut vidit cogitationes eorum dixit eis omne regnum in se ipsum divisum desolatur et domus supra domum cadet

11,18
si autem et Satanas in se ipsum divisus est quomodo stabit regnum ipsius quia dicitis in Beelzebub eicere me daemonia

11,19
si autem ego in Beelzebub eicio daemonia filii vestri in quo eiciunt ideo ipsi iudices vestri erunt

11,20
porro si in digito Dei eicio daemonia profecto praevenit in vos regnum Dei

11,21
cum fortis armatus custodit atrium suum in pace sunt ea quae possidet

11,22
si autem fortior illo superveniens vicerit eum universa arma eius aufert in quibus confidebat et spolia eius distribuit

11,23
qui non est mecum adversum me est et qui non colligit mecum dispergit

11,24
cum inmundus spiritus exierit de homine perambulat per loca inaquosa quaerens requiem et non inveniens dicit revertar in domum meam unde exivi

11,25
et cum venerit invenit scopis mundatam

11,26
et tunc vadit et adsumit septem alios spiritus nequiores se et ingressi habitant ibi et sunt novissima hominis illius peiora prioribus

11,27
factum est autem cum haec diceret extollens vocem quaedam mulier de turba dixit illi beatus venter qui te portavit et ubera quae suxisti

11,28
at ille dixit quippini beati qui audiunt verbum Dei et custodiunt

11,29
turbis autem concurrentibus coepit dicere generatio haec generatio nequam est signum quaerit et signum non dabitur illi nisi signum Ionae

11,30
nam sicut Ionas fuit signum Ninevitis ita erit et Filius hominis generationi isti

11,31
regina austri surget in iudicio cum viris generationis huius et condemnabit illos quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus Salomone hic

11,32
viri ninevitae surgent in iudicio cum generatione hac et condemnabunt illam quia paenitentiam egerunt ad praedicationem Ionae et ecce plus Iona hic

11,33
nemo lucernam accendit et in abscondito ponit neque sub modio sed supra candelabrum ut qui ingrediuntur lumen videant

11,34
lucerna corporis tui est oculus tuus si oculus tuus fuerit simplex totum corpus tuum lucidum erit si autem nequam fuerit etiam corpus tuum tenebrosum erit

11,35
vide ergo ne lumen quod in te est tenebrae sint

11,36
si ergo corpus tuum totum lucidum fuerit non habens aliquam partem tenebrarum erit lucidum totum et sicut lucerna fulgoris inluminabit te

11,37
et cum loqueretur rogavit illum quidam Pharisaeus ut pranderet apud se et ingressus recubuit

11,38
Pharisaeus autem coepit intra se reputans dicere quare non baptizatus esset ante prandium

11,39
et ait Dominus ad illum nunc vos Pharisaei quod de foris est calicis et catini mundatis quod autem intus est vestrum plenum est rapina et iniquitate

11,40
stulti nonne qui fecit quod de foris est etiam id quod de intus est fecit

11,41
verumtamen quod superest date elemosynam et ecce omnia munda sunt vobis

11,42
sed vae vobis Pharisaeis quia decimatis mentam et rutam et omne holus et praeteritis iudicium et caritatem Dei haec autem oportuit facere et illa non omittere

11,43
vae vobis Pharisaeis quia diligitis primas cathedras in synagogis et salutationes in foro

11,44
vae vobis quia estis ut monumenta quae non parent et homines ambulantes supra nesciunt

11,45
respondens autem quidam ex legis peritis ait illi magister haec dicens etiam nobis contumeliam facis

11,46
at ille ait et vobis legis peritis vae quia oneratis homines oneribus quae portari non possunt et ipsi uno digito vestro non tangitis sarcinas

11,47
vae vobis quia aedificatis monumenta prophetarum patres autem vestri occiderunt illos

11,48
profecto testificamini quod consentitis operibus patrum vestrorum quoniam quidem ipsi eos occiderunt vos autem aedificatis eorum sepulchra

11,49
propterea et sapientia Dei dixit mittam ad illos prophetas et apostolos et ex illis occident et persequentur

11,50
ut inquiratur sanguis omnium prophetarum qui effusus est a constitutione mundi a generatione ista

11,51
a sanguine Abel usque ad sanguinem Zacchariae qui periit inter altare et aedem ita dico vobis requiretur ab hac generatione

11,52
vae vobis legis peritis quia tulistis clavem scientiae ipsi non introistis et eos qui introibant prohibuistis

11,53
cum haec ad illos diceret coeperunt Pharisaei et legis periti graviter insistere et os eius opprimere de multis

11,54
insidiantes et quaerentes capere aliquid ex ore eius ut accusarent eum.

 
12,1
multis autem turbis circumstantibus ita ut se invicem conculcarent coepit dicere ad discipulos suos adtendite a fermento Pharisaeorum quae est hypocrisis

12,2
nihil autem opertum est quod non reveletur neque absconditum quod non sciatur

12,3
quoniam quae in tenebris dixistis in lumine dicentur et quod in aurem locuti estis in cubiculis praedicabitur in tectis

12,4
dico autem vobis amicis meis ne terreamini ab his qui occidunt corpus et post haec non habent amplius quod faciant

12,5
ostendam autem vobis quem timeatis timete eum qui postquam occiderit habet potestatem mittere in gehennam ita dico vobis hunc timete

12,6
nonne quinque passeres veneunt dipundio et unus ex illis non est in oblivione coram Deo

12,7
sed et capilli capitis vestri omnes numerati sunt nolite ergo timere multis passeribus pluris estis

12,8
dico autem vobis omnis quicumque confessus fuerit in me coram hominibus et Filius hominis confitebitur in illo coram angelis Dei

12,9
qui autem negaverit me coram hominibus denegabitur coram angelis Dei

12,10
et omnis qui dicit verbum in Filium hominis remittetur illi ei autem qui in Spiritum Sanctum blasphemaverit non remittetur

12,11
cum autem inducent vos in synagogas et ad magistratus et potestates nolite solliciti esse qualiter aut quid respondeatis aut quid dicatis

12,12
Spiritus enim Sanctus docebit vos in ipsa hora quae oporteat dicere

12,13
ait autem quidam ei de turba magister dic fratri meo ut dividat mecum hereditatem

12,14
at ille dixit ei homo quis me constituit iudicem aut divisorem super vos

12,15
dixitque ad illos videte et cavete ab omni avaritia quia non in abundantia cuiusquam vita eius est ex his quae possidet

12,16
dixit autem similitudinem ad illos dicens hominis cuiusdam divitis uberes fructus ager adtulit

12,17
et cogitabat intra se dicens quid faciam quod non habeo quo congregem fructus meos

12,18
et dixit hoc faciam destruam horrea mea et maiora faciam et illuc congregabo omnia quae nata sunt mihi et bona mea

12,19
et dicam animae meae anima habes multa bona posita in annos plurimos requiesce comede bibe epulare

12,20
dixit autem illi Deus stulte hac nocte animam tuam repetunt a te quae autem parasti cuius erunt

12,21
sic est qui sibi thesaurizat et non est in Deum dives

12,22
dixitque ad discipulos suos ideo dico vobis nolite solliciti esse animae quid manducetis neque corpori quid vestiamini

12,23
anima plus est quam esca et corpus quam vestimentum

12,24
considerate corvos quia non seminant neque metunt quibus non est cellarium neque horreum et Deus pascit illos quanto magis vos pluris estis illis

12,25
quis autem vestrum cogitando potest adicere ad staturam suam cubitum unum

12,26
si ergo neque quod minimum est potestis quid de ceteris solliciti estis

12,27
considerate lilia quomodo crescunt non laborant non nent dico autem vobis nec Salomon in omni gloria sua vestiebatur sicut unum ex istis

12,28
si autem faenum quod hodie in agro est et cras in clibanum mittitur Deus sic vestit quanto magis vos pusillae fidei

12,29
et vos nolite quaerere quid manducetis aut quid bibatis et nolite in sublime tolli

12,30
haec enim omnia gentes mundi quaerunt Pater autem vester scit quoniam his indigetis

12,31
verumtamen quaerite regnum Dei et haec omnia adicientur vobis

12,32
nolite timere pusillus grex quia conplacuit Patri vestro dare vobis regnum

12,33
vendite quae possidetis et date elemosynam facite vobis sacculos qui non veterescunt thesaurum non deficientem in caelis quo fur non adpropiat neque tinea corrumpit

12,34
ubi enim thesaurus vester est ibi et cor vestrum erit

12,35
sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes

12,36
et vos similes hominibus expectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis ut cum venerit et pulsaverit confestim aperiant ei

12,37
beati servi illi quos cum venerit dominus invenerit vigilantes amen dico vobis quod praecinget se et faciet illos discumbere et transiens ministrabit illis

12,38
et si venerit in secunda vigilia et si in tertia vigilia venerit et ita invenerit beati sunt servi illi

12,39
hoc autem scitote quia si sciret pater familias qua hora fur veniret vigilaret utique et non sineret perfodiri domum suam

12,40
et vos estote parati quia qua hora non putatis Filius hominis venit

12,41
ait autem ei Petrus Domine ad nos dicis hanc parabolam an et ad omnes

12,42
dixit autem Dominus quis putas est fidelis dispensator et prudens quem constituet dominus super familiam suam ut det illis in tempore tritici mensuram

12,43
beatus ille servus quem cum venerit dominus invenerit ita facientem

12,44
vere dico vobis quia supra omnia quae possidet constituet illum

12,45
quod si dixerit servus ille in corde suo moram facit dominus meus venire et coeperit percutere pueros et ancillas et edere et bibere et inebriari

12,46
veniet dominus servi illius in die qua non sperat et hora qua nescit et dividet eum partemque eius cum infidelibus ponet

12,47
ille autem servus qui cognovit voluntatem domini sui et non praeparavit et non fecit secundum voluntatem eius vapulabit multas

12,48
qui autem non cognovit et fecit digna plagis vapulabit paucis omni autem cui multum datum est multum quaeretur ab eo et cui commendaverunt multum plus petent ab eo

12,49
ignem veni mittere in terram et quid volo si accendatur

12,50
baptisma autem habeo baptizari et quomodo coartor usque dum perficiatur

12,51
putatis quia pacem veni dare in terram non dico vobis sed separationem

12,52
erunt enim ex hoc quinque in domo una divisi tres in duo et duo in tres

12,53
dividentur pater in filium et filius in patrem suum mater in filiam et filia in matrem socrus in nurum suam et nurus in socrum suam

12,54
dicebat autem et ad turbas cum videritis nubem orientem ab occasu statim dicitis nimbus venit et ita fit

12,55
et cum austrum flantem dicitis quia aestus erit et fit

12,56
hypocritae faciem terrae et caeli nostis probare hoc autem tempus quomodo non probatis

12,57
quid autem et a vobis ipsis non iudicatis quod iustum est

12,58
cum autem vadis cum adversario tuo ad principem in via da operam liberari ab illo ne forte trahat te apud iudicem et iudex tradat te exactori et exactor mittat te in carcerem

12,59
dico tibi non exies inde donec etiam novissimum minutum reddas.

 
13,1
aderant autem quidam ipso in tempore nuntiantes illi de Galilaeis quorum sanguinem Pilatus miscuit cum sacrificiis eorum

13,2
et respondens dixit illis putatis quod hii Galilaei prae omnibus Galilaeis peccatores fuerunt quia talia passi sunt

13,3
non dico vobis sed nisi paenitentiam habueritis omnes similiter peribitis

13,4
sicut illi decem et octo supra quos cecidit turris in Siloam et occidit eos putatis quia et ipsi debitores fuerunt praeter omnes homines habitantes in Hierusalem

13,5
non dico vobis sed si non paenitentiam egeritis omnes similiter peribitis

13,6
dicebat autem hanc similitudinem arborem fici habebat quidam plantatam in vinea sua et venit quaerens fructum in illa et non invenit

13,7
dixit autem ad cultorem vineae ecce anni tres sunt ex quo venio quaerens fructum in ficulnea hac et non invenio succide ergo illam ut quid etiam terram occupat

13,8
at ille respondens dixit illi domine dimitte illam et hoc anno usque dum fodiam circa illam et mittam stercora

13,9
et si quidem fecerit fructum sin autem in futurum succides eam

13,10
erat autem docens in synagoga eorum sabbatis

13,11
et ecce mulier quae habebat spiritum infirmitatis annis decem et octo et erat inclinata nec omnino poterat sursum respicere

13,12
quam cum videret Iesus vocavit ad se et ait illi mulier dimissa es ab infirmitate tua

13,13
et inposuit illi manus et confestim erecta est et glorificabat Deum

13,14
respondens autem archisynagogus indignans quia sabbato curasset Iesus dicebat turbae sex dies sunt in quibus oportet operari in his ergo venite et curamini et non in die sabbati

13,15
respondit autem ad illum Dominus et dixit hypocritae unusquisque vestrum sabbato non solvit bovem suum aut asinum a praesepio et ducit adaquare

13,16
hanc autem filiam Abrahae quam alligavit Satanas ecce decem et octo annis non oportuit solvi a vinculo isto die sabbati

13,17
et cum haec diceret erubescebant omnes adversarii eius et omnis populus gaudebat in universis quae gloriose fiebant ab eo

13,18
dicebat ergo cui simile est regnum Dei et cui simile esse existimabo illud

13,19
simile est grano sinapis quod acceptum homo misit in hortum suum et crevit et factum est in arborem magnam et volucres caeli requieverunt in ramis eius

13,20
et iterum dixit cui simile aestimabo regnum Dei

13,21
simile est fermento quod acceptum mulier abscondit in farinae sata tria donec fermentaretur totum

13,22
et ibat per civitates et castella docens et iter faciens in Hierusalem

13,23
ait autem illi quidam Domine si pauci sunt qui salvantur ipse autem dixit ad illos

13,24
contendite intrare per angustam portam quia multi dico vobis quaerunt intrare et non poterunt

13,25
cum autem intraverit pater familias et cluserit ostium et incipietis foris stare et pulsare ostium dicentes Domine aperi nobis et respondens dicet vobis nescio vos unde sitis

13,26
tunc incipietis dicere manducavimus coram te et bibimus et in plateis nostris docuisti

13,27
et dicet vobis nescio vos unde sitis discedite a me omnes operarii iniquitatis

13,28
ibi erit fletus et stridor dentium cum videritis Abraham et Isaac et Iacob et omnes prophetas in regno Dei vos autem expelli foras

13,29
et venient ab oriente et occidente et aquilone et austro et accumbent in regno Dei

13,30
et ecce sunt novissimi qui erunt primi et sunt primi qui erunt novissimi

13,31
in ipsa die accesserunt quidam Pharisaeorum dicentes illi exi et vade hinc quia Herodes vult te occidere

13,32
et ait illis ite dicite vulpi illi ecce eicio daemonia et sanitates perficio hodie et cras et tertia consummor

13,33
verumtamen oportet me hodie et cras et sequenti ambulare quia non capit prophetam perire extra Hierusalem

13,34
Hierusalem Hierusalem quae occidis prophetas et lapidas eos qui mittuntur ad te quotiens volui congregare filios tuos quemadmodum avis nidum suum sub pinnis et noluisti

13,35
ecce relinquitur vobis domus vestra dico autem vobis quia non videbitis me donec veniat cum dicetis benedictus qui venit in nomine Domini.


14,1
et factum est cum intraret in domum cuiusdam principis Pharisaeorum sabbato manducare panem et ipsi observabant eum

14,2
et ecce homo quidam hydropicus erat ante illum

14,3
et respondens Iesus dixit ad legis peritos et Pharisaeos dicens si licet sabbato curare

14,4
at illi tacuerunt ipse vero adprehensum sanavit eum ac dimisit

14,5
et respondens ad illos dixit cuius vestrum asinus aut bos in puteum cadet et non continuo extrahet illum die sabbati

14,6
et non poterant ad haec respondere illi

14,7
dicebat autem et ad invitatos parabolam intendens quomodo primos accubitus eligerent dicens ad illos

14,8
cum invitatus fueris ad nuptias non discumbas in primo loco ne forte honoratior te sit invitatus ab eo

14,9
et veniens is qui te et illum vocavit dicat tibi da huic locum et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere

14,10
sed cum vocatus fueris vade recumbe in novissimo loco ut cum venerit qui te invitavit dicat tibi amice ascende superius tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus

14,11
quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

14,12
dicebat autem et ei qui se invitaverat cum facis prandium aut cenam noli vocare amicos tuos neque fratres tuos neque cognatos neque vicinos divites ne forte et ipsi te reinvitent et fiat tibi retributio

14,13
sed cum facis convivium voca pauperes debiles claudos caecos

14,14
et beatus eris quia non habent retribuere tibi retribuetur enim tibi in resurrectione iustorum

14,15
haec cum audisset quidam de simul discumbentibus dixit illi beatus qui manducabit panem in regno Dei

14,16
at ipse dixit ei homo quidam fecit cenam magnam et vocavit multos

14,17
et misit servum suum hora cenae dicere invitatis ut venirent quia iam parata sunt omnia

14,18
et coeperunt simul omnes excusare primus dixit ei villam emi et necesse habeo exire et videre illam rogo te habe me excusatum

14,19
et alter dixit iuga boum emi quinque et eo probare illa rogo te habe me excusatum

14,20
et alius dixit uxorem duxi et ideo non possum venire

14,21
et reversus servus nuntiavit haec domino suo tunc iratus pater familias dixit servo suo exi cito in plateas et vicos civitatis et pauperes ac debiles et caecos et claudos introduc huc

14,22
et ait servus domine factum est ut imperasti et adhuc locus est

14,23
et ait dominus servo exi in vias et sepes et conpelle intrare ut impleatur domus mea

14,24
dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt gustabit cenam meam

14,25
ibant autem turbae multae cum eo et conversus dixit ad illos

14,26
si quis venit ad me et non odit patrem suum et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores adhuc autem et animam suam non potest esse meus discipulus

14,27
et qui non baiulat crucem suam et venit post me non potest esse meus discipulus

14,28
quis enim ex vobis volens turrem aedificare non prius sedens conputat sumptus qui necessarii sunt si habet ad perficiendum

14,29
ne posteaquam posuerit fundamentum et non potuerit perficere omnes qui vident incipiant inludere ei

14,30
dicentes quia hic homo coepit aedificare et non potuit consummare

14,31
aut qui rex iturus committere bellum adversus alium regem non sedens prius cogitat si possit cum decem milibus occurrere ei qui cum viginti milibus venit ad se

14,32
alioquin adhuc illo longe agente legationem mittens rogat ea quae pacis sunt

14,33
sic ergo omnis ex vobis qui non renuntiat omnibus quae possidet non potest meus esse discipulus

14,34
bonum est sal si autem sal quoque evanuerit in quo condietur

14,35
neque in terram neque in sterquilinium utile est sed foras mittetur qui habet aures audiendi audiat.

 
15,1
erant autem adpropinquantes ei publicani et peccatores ut audirent illum

15,2
et murmurabant Pharisaei et scribae dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis

15,3
et ait ad illos parabolam istam dicens

15,4
quis ex vobis homo qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam quae perierat donec inveniat illam

15,5
et cum invenerit eam inponit in umeros suos gaudens

15,6
et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis congratulamini mihi quia inveni ovem meam quae perierat

15,7
dico vobis quod ita gaudium erit in caelo super uno peccatore paenitentiam habente quam super nonaginta novem iustis qui non indigent paenitentia

15,8
aut quae mulier habens dragmas decem si perdiderit dragmam unam nonne accendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter donec inveniat

15,9
et cum invenerit convocat amicas et vicinas dicens congratulamini mihi quia inveni dragmam quam perdideram

15,10
ita dico vobis gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore paenitentiam agente

15,11
ait autem homo quidam habuit duos filios

15,12
et dixit adulescentior ex illis patri pater da mihi portionem substantiae quae me contingit et divisit illis substantiam

15,13
et non post multos dies congregatis omnibus adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose

15,14
et postquam omnia consummasset facta est fames valida in regione illa et ipse coepit egere

15,15
et abiit et adhesit uni civium regionis illius et misit illum in villam suam ut pasceret porcos

15,16
et cupiebat implere ventrem suum de siliquis quas porci manducabant et nemo illi dabat

15,17
in se autem reversus dixit quanti mercennarii patris mei abundant panibus ego autem hic fame pereo

15,18
surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi pater peccavi in caelum et coram te

15,19
et iam non sum dignus vocari filius tuus fac me sicut unum de mercennariis tuis

15,20
et surgens venit ad patrem suum cum autem adhuc longe esset vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et adcurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum

15,21
dixitque ei filius pater peccavi in caelum et coram te iam non sum dignus vocari filius tuus

15,22
dixit autem pater ad servos suos cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum eius et calciamenta in pedes

15,23
et adducite vitulum saginatum et occidite et manducemus et epulemur

15,24
quia hic filius meus mortuus erat et revixit perierat et inventus est et coeperunt epulari

15,25
erat autem filius eius senior in agro et cum veniret et adpropinquaret domui audivit symphoniam et chorum

15,26
et vocavit unum de servis et interrogavit quae haec essent

15,27
isque dixit illi frater tuus venit et occidit pater tuus vitulum saginatum quia salvum illum recepit

15,28
indignatus est autem et nolebat introire pater ergo illius egressus coepit rogare illum

15,29
at ille respondens dixit patri suo ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum praeterii et numquam dedisti mihi hedum ut cum amicis meis epularer

15,30
sed postquam filius tuus hic qui devoravit substantiam suam cum meretricibus venit occidisti illi vitulum saginatum

15,31
at ipse dixit illi fili tu semper mecum es et omnia mea tua sunt

15,32
epulari autem et gaudere oportebat quia frater tuus hic mortuus erat et revixit perierat et inventus est.

 
16,1
dicebat autem et ad discipulos suos homo quidam erat dives qui habebat vilicum et hic diffamatus est apud illum quasi dissipasset bona ipsius

16,2
et vocavit illum et ait illi quid hoc audio de te redde rationem vilicationis tuae iam enim non poteris vilicare

16,3
ait autem vilicus intra se quid faciam quia dominus meus aufert a me vilicationem fodere non valeo mendicare erubesco

16,4
scio quid faciam ut cum amotus fuero a vilicatione recipiant me in domos suas

16,5
convocatis itaque singulis debitoribus domini sui dicebat primo quantum debes domino meo

16,6
at ille dixit centum cados olei dixitque illi accipe cautionem tuam et sede cito scribe quinquaginta

16,7
deinde alio dixit tu vero quantum debes qui ait centum choros tritici ait illi accipe litteras tuas et scribe octoginta

16,8
et laudavit dominus vilicum iniquitatis quia prudenter fecisset quia filii huius saeculi prudentiores filiis lucis in generatione sua sunt

16,9
et ego vobis dico facite vobis amicos de mamona iniquitatis ut cum defeceritis recipiant vos in aeterna tabernacula

16,10
qui fidelis est in minimo et in maiori fidelis est et qui in modico iniquus est et in maiori iniquus est

16,11
si ergo in iniquo mamona fideles non fuistis quod verum est quis credet vobis

16,12
et si in alieno fideles non fuistis quod vestrum est quis dabit vobis

16,13
nemo servus potest duobus dominis servire aut enim unum odiet et alterum diliget aut uni adherebit et alterum contemnet non potestis Deo servire et mamonae

16,14
audiebant autem omnia haec Pharisaei qui erant avari et deridebant illum

16,15
et ait illis vos estis qui iustificatis vos coram hominibus Deus autem novit corda vestra quia quod hominibus altum est abominatio est ante Deum

16,16
lex et prophetae usque ad Iohannem ex eo regnum Dei evangelizatur et omnis in illud vim facit

16,17
facilius est autem caelum et terram praeterire quam de lege unum apicem cadere

16,18
omnis qui dimittit uxorem suam et ducit alteram moechatur et qui dimissam a viro ducit moechatur

16,19
homo quidam erat dives et induebatur purpura et bysso et epulabatur cotidie splendide

16,20
et erat quidam mendicus nomine Lazarus qui iacebat ad ianuam eius ulceribus plenus

16,21
cupiens saturari de micis quae cadebant de mensa divitis sed et canes veniebant et lingebant ulcera eius

16,22
factum est autem ut moreretur mendicus et portaretur ab angelis in sinum Abrahae mortuus est autem et dives et sepultus est in inferno

16,23
elevans oculos suos cum esset in tormentis videbat Abraham a longe et Lazarum in sinu eius

16,24
et ipse clamans dixit pater Abraham miserere mei et mitte Lazarum ut intinguat extremum digiti sui in aqua ut refrigeret linguam meam quia crucior in hac flamma

16,25
et dixit illi Abraham fili recordare quia recepisti bona in vita tua et Lazarus similiter mala nunc autem hic consolatur tu vero cruciaris

16,26
et in his omnibus inter nos et vos chasma magnum firmatum est ut hii qui volunt hinc transire ad vos non possint neque inde huc transmeare

16,27
et ait rogo ergo te pater ut mittas eum in domum patris mei

16,28
habeo enim quinque fratres ut testetur illis ne et ipsi veniant in locum hunc tormentorum

16,29
et ait illi Abraham habent Mosen et prophetas audiant illos

16,30
at ille dixit non pater Abraham sed si quis ex mortuis ierit ad eos paenitentiam agent

16,31
ait autem illi si Mosen et prophetas non audiunt neque si quis ex mortuis resurrexerit credent.

 
17,1
et ad discipulos suos ait inpossibile est ut non veniant scandala vae autem illi per quem veniunt

17,2
utilius est illi si lapis molaris inponatur circa collum eius et proiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis

17,3
adtendite vobis si peccaverit frater tuus increpa illum et si paenitentiam egerit dimitte illi

17,4
et si septies in die peccaverit in te et septies in die conversus fuerit ad te dicens paenitet me dimitte illi

17,5
et dixerunt apostoli Domino adauge nobis fidem

17,6
dixit autem Dominus si haberetis fidem sicut granum sinapis diceretis huic arbori moro eradicare et transplantare in mare et oboediret vobis

17,7
quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem qui regresso de agro dicet illi statim transi recumbe

17,8
et non dicet ei para quod cenem et praecinge te et ministra mihi donec manducem et bibam et post haec tu manducabis et bibes

17,9
numquid gratiam habet servo illi quia fecit quae sibi imperaverat non puto

17,10
sic et vos cum feceritis omnia quae praecepta sunt vobis dicite servi inutiles sumus quod debuimus facere fecimus

17,11
et factum est dum iret in Hierusalem transiebat per mediam Samariam et Galilaeam

17,12
et cum ingrederetur quoddam castellum occurrerunt ei decem viri leprosi qui steterunt a longe

17,13
et levaverunt vocem dicentes Iesu praeceptor miserere nostri

17,14
quos ut vidit dixit ite ostendite vos sacerdotibus et factum est dum irent mundati sunt

17,15
unus autem ex illis ut vidit quia mundatus est regressus est cum magna voce magnificans Deum

17,16
et cecidit in faciem ante pedes eius gratias agens et hic erat Samaritanus

17,17
respondens autem Iesus dixit nonne decem mundati sunt et novem ubi sunt

17,18
non est inventus qui rediret et daret gloriam Deo nisi hic alienigena

17,19
et ait illi surge vade quia fides tua te salvum fecit

17,20
interrogatus autem a Pharisaeis quando venit regnum Dei respondit eis et dixit non venit regnum Dei cum observatione

17,21
neque dicent ecce hic aut ecce illic ecce enim regnum Dei intra vos est

17,22
et ait ad discipulos venient dies quando desideretis videre unum diem Filii hominis et non videbitis

17,23
et dicent vobis ecce hic ecce illic nolite ire neque sectemini

17,24
nam sicut fulgur coruscans de sub caelo in ea quae sub caelo sunt fulget ita erit Filius hominis in die sua

17,25
primum autem oportet illum multa pati et reprobari a generatione hac

17,26
et sicut factum est in diebus Noe ita erit et in diebus Filii hominis

17,27
edebant et bibebant uxores ducebant et dabantur ad nuptias usque in diem qua intravit Noe in arcam et venit diluvium et perdidit omnes

17,28
similiter sicut factum est in diebus Loth edebant et bibebant emebant et vendebant plantabant aedificabant

17,29
qua die autem exiit Loth a Sodomis pluit ignem et sulphur de caelo et omnes perdidit

17,30
secundum haec erit qua die Filius hominis revelabitur

17,31
in illa hora qui fuerit in tecto et vasa eius in domo ne descendat tollere illa et qui in agro similiter non redeat retro

17,32
memores estote uxoris Loth

17,33
quicumque quaesierit animam suam salvare perdet illam et qui perdiderit illam vivificabit eam

17,34
dico vobis illa nocte erunt duo in lecto uno unus adsumetur et alter relinquetur

17,35
duae erunt molentes in unum una adsumetur et altera relinquetur duo in agro unus adsumetur et alter relinquetur

17,36
respondentes dicunt illi ubi Domine

17,37
qui dixit eis ubicumque fuerit corpus illuc congregabuntur aquilae.

 
18,1
dicebat autem et parabolam ad illos quoniam oportet semper orare et non deficere

18,2
dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur

18,3
vidua autem quaedam erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens vindica me de adversario meo

18,4
et nolebat per multum tempus post haec autem dixit intra se et si Deum non timeo nec hominem revereor

18,5
tamen quia molesta est mihi haec vidua vindicabo illam ne in novissimo veniens suggillet me

18,6
ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit

18,7
Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte et patientiam habebit in illis

18,8
dico vobis quia cito faciet vindictam illorum verumtamen Filius hominis veniens putas inveniet fidem in terra

18,9
dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam

18,10
duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus

18,11
Pharisaeus stans haec apud se orabat Deus gratias ago tibi quia non sum sicut ceteri hominum raptores iniusti adulteri vel ut etiam hic publicanus

18,12
ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideo

18,13
et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori

18,14
dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

18,15
adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos

18,16
Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei

18,17
amen dico vobis quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer non intrabit in illud

18,18
et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo

18,19
dixit autem ei Iesus quid me dicis bonum nemo bonus nisi solus Deus

18,20
mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem

18,21
qui ait haec omnia custodivi a iuventute mea

18,22
quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

18,23
his ille auditis contristatus est quia dives erat valde

18,24
videns autem illum Iesus tristem factum dixit quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei intrabunt

18,25
facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

18,26
et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri

18,27
ait illis quae inpossibilia sunt apud homines possibilia sunt apud Deum

18,28
ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

18,29
qui dixit eis amen dico vobis nemo est qui reliquit domum aut parentes aut fratres aut uxorem aut filios propter regnum Dei

18,30
et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam

18,31
adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis

18,32
tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur

18,33
et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget

18,34
et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur

18,35
factum est autem cum adpropinquaret Hiericho caecus quidam sedebat secus viam mendicans

18,36
et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset

18,37
dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret

18,38
et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei

18,39
et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei

18,40
stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum

18,41
dicens quid tibi vis faciam at ille dixit Domine ut videam

18,42
et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit

18,43
et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo.

 
19,1
et ingressus perambulabat Hiericho

19,2
et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives

19,3
et quaerebat videre Iesum quis esset et non poterat prae turba quia statura pusillus erat

19,4
et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus

19,5
et cum venisset ad locum suspiciens Iesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere

19,6
et festinans descendit et excepit illum gaudens

19,7
et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset

19,8
stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum

19,9
ait Iesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahae

19,10
venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat

19,11
haec illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur

19,12
dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti

19,13
vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio

19,14
cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos

19,15
et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset

19,16
venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit

19,17
et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates

19,18
et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas

19,19
et huic ait et tu esto supra quinque civitates

19,20
et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario

19,21
timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti

19,22
dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi

19,23
et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud

19,24
et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet

19,25
et dixerunt ei domine habet decem mnas

19,26
dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo

19,27
verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me

19,28
et his dictis praecedebat ascendens in Hierosolyma

19,29
et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos

19,30
dicens ite in castellum quod contra est in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite

19,31
et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam eius desiderat

19,32
abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum

19,33
solventibus autem illis pullum dixerunt domini eius ad illos quid solvitis pullum

19,34
at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet

19,35
et duxerunt illum ad Iesum et iactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Iesum

19,36
eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via

19,37
et cum adpropinquaret iam ad descensum montis Oliveti coeperunt omnes turbae discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus

19,38
dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in caelo et gloria in excelsis

19,39
et quidam Pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos

19,40
quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt

19,41
et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens

19,42
quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis

19,43
quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique

19,44
ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae

19,45
et ingressus in templum coepit eicere vendentes in illo et ementes

19,46
dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum

19,47
et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere

19,48
et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum.

 
20,1
et factum est in una dierum docente illo populum in templo et evangelizante convenerunt principes sacerdotum et scribae cum senioribus

20,2
et aiunt dicentes ad illum dic nobis in qua potestate haec facis aut quis est qui dedit tibi hanc potestatem

20,3
respondens autem dixit ad illos interrogabo vos et ego verbum respondete mihi

20,4
baptismum Iohannis de caelo erat an ex hominibus

20,5
at illi cogitabant inter se dicentes quia si dixerimus de caelo dicet quare ergo non credidistis illi

20,6
si autem dixerimus ex hominibus plebs universa lapidabit nos certi sunt enim Iohannem prophetam esse

20,7
et responderunt se nescire unde esset

20,8
et Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec facio

20,9
coepit autem dicere ad plebem parabolam hanc homo plantavit vineam et locavit eam colonis et ipse peregre fuit multis temporibus

20,10
et in tempore misit ad cultores servum ut de fructu vineae darent illi qui caesum dimiserunt eum inanem

20,11
et addidit alterum servum mittere illi autem hunc quoque caedentes et adficientes contumelia dimiserunt inanem

20,12
et addidit tertium mittere qui et illum vulnerantes eiecerunt

20,13
dixit autem dominus vineae quid faciam mittam filium meum dilectum forsitan cum hunc viderint verebuntur

20,14
quem cum vidissent coloni cogitaverunt inter se dicentes hic est heres occidamus illum ut nostra fiat hereditas

20,15
et eiectum illum extra vineam occiderunt quid ergo faciet illis dominus vineae

20,16
veniet et perdet colonos istos et dabit vineam aliis quo audito dixerunt illi absit

20,17
ille autem aspiciens eos ait quid est ergo hoc quod scriptum est lapidem quem reprobaverunt aedificantes hic factus est in caput anguli

20,18
omnis qui ceciderit supra illum lapidem conquassabitur supra quem autem ceciderit comminuet illum

20,19
et quaerebant principes sacerdotum et scribae mittere in illum manus illa hora et timuerunt populum cognoverunt enim quod ad ipsos dixerit similitudinem istam

20,20
et observantes miserunt insidiatores qui se iustos simularent ut caperent eum in sermone et traderent illum principatui et potestati praesidis

20,21
et interrogaverunt illum dicentes magister scimus quia recte dicis et doces et non accipis personam sed in veritate viam Dei doces

20,22
licet nobis dare tributum Caesari an non

20,23
considerans autem dolum illorum dixit ad eos quid me temptatis

20,24
ostendite mihi denarium cuius habet imaginem et inscriptionem respondentes dixerunt Caesaris

20,25
et ait illis reddite ergo quae Caesaris sunt Caesari et quae Dei sunt Deo

20,26
et non potuerunt verbum eius reprehendere coram plebe et mirati in responso eius tacuerunt

20,27
accesserunt autem quidam Sadducaeorum qui negant esse resurrectionem et interrogaverunt eum

20,28
dicentes magister Moses scripsit nobis si frater alicuius mortuus fuerit habens uxorem et hic sine filiis fuerit ut accipiat eam frater eius uxorem et suscitet semen fratri suo

20,29
septem ergo fratres erant et primus accepit uxorem et mortuus est sine filiis

20,30
et sequens accepit illam et ipse mortuus est sine filio

20,31
et tertius accepit illam similiter et omnes septem et non reliquerunt semen et mortui sunt

20,32
novissima omnium mortua est et mulier

20,33
in resurrectione ergo cuius eorum erit uxor siquidem septem habuerunt eam uxorem

20,34
et ait illis Iesus filii saeculi huius nubunt et traduntur ad nuptias

20,35
illi autem qui digni habebuntur saeculo illo et resurrectione ex mortuis neque nubunt neque ducunt uxores

20,36
neque enim ultra mori poterunt aequales enim angelis sunt et filii sunt Dei cum sint filii resurrectionis

20,37
quia vero resurgant mortui et Moses ostendit secus rubum sicut dicit Dominum Deum Abraham et Deum Isaac et Deum Iacob

20,38
Deus autem non est mortuorum sed vivorum omnes enim vivunt ei

20,39
respondentes autem quidam scribarum dixerunt magister bene dixisti

20,40
et amplius non audebant eum quicquam interrogare

20,41
dixit autem ad illos quomodo dicunt Christum Filium David esse

20,42
et ipse David dicit in libro Psalmorum dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis

20,43
donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

20,44
David ergo Dominum illum vocat et quomodo filius eius est

20,45
audiente autem omni populo dixit discipulis suis

20,46
adtendite a scribis qui volunt ambulare in stolis et amant salutationes in foro et primas cathedras in synagogis et primos discubitus in conviviis

20,47
qui devorant domos viduarum simulantes longam orationem hii accipient damnationem maiorem.

 
21,1
respiciens autem vidit eos qui mittebant munera sua in gazofilacium divites

21,2
vidit autem et quandam viduam pauperculam mittentem aera minuta duo

21,3
et dixit vere dico vobis quia vidua haec pauper plus quam omnes misit

21,4
nam omnes hii ex abundanti sibi miserunt in munera Dei haec autem ex eo quod deest illi omnem victum suum quem habuit misit

21,5
et quibusdam dicentibus de templo quod lapidibus bonis et donis ornatum esset dixit

21,6
haec quae videtis venient dies in quibus non relinquetur lapis super lapidem qui non destruatur

21,7
interrogaverunt autem illum dicentes praeceptor quando haec erunt et quod signum cum fieri incipient

21,8
qui dixit videte ne seducamini multi enim venient in nomine meo dicentes quia ego sum et tempus adpropinquavit nolite ergo ire post illos

21,9
cum autem audieritis proelia et seditiones nolite terreri oportet primum haec fieri sed non statim finis

21,10
tunc dicebat illis surget gens contra gentem et regnum adversus regnum

21,11
terraemotus magni erunt per loca et pestilentiae et fames terroresque de caelo et signa magna erunt

21,12
sed ante haec omnia inicient vobis manus suas et persequentur tradentes in synagogas et custodias trahentes ad reges et praesides propter nomen meum

21,13
continget autem vobis in testimonium

21,14
ponite ergo in cordibus vestris non praemeditari quemadmodum respondeatis

21,15
ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri

21,16
trademini autem a parentibus et fratribus et cognatis et amicis et morte adficient ex vobis

21,17
et eritis odio omnibus propter nomen meum

21,18
et capillus de capite vestro non peribit

21,19
in patientia vestra possidebitis animas vestras

21,20
cum autem videritis circumdari ab exercitu Hierusalem tunc scitote quia adpropinquavit desolatio eius

21,21
tunc qui in Iudaea sunt fugiant in montes et qui in medio eius discedant et qui in regionibus non intrent in eam

21,22
quia dies ultionis hii sunt ut impleantur omnia quae scripta sunt

21,23
vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus erit enim pressura magna supra terram et ira populo huic

21,24
et cadent in ore gladii et captivi ducentur in omnes gentes et Hierusalem calcabitur a gentibus donec impleantur tempora nationum

21,25
et erunt signa in sole et luna et stellis et in terris pressura gentium prae confusione sonitus maris et fluctuum

21,26
arescentibus hominibus prae timore et expectatione quae supervenient universo orbi nam virtutes caelorum movebuntur

21,27
et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et maiestate

21,28
his autem fieri incipientibus respicite et levate capita vestra quoniam adpropinquat redemptio vestra

21,29
et dixit illis similitudinem videte ficulneam et omnes arbores

21,30
cum producunt iam ex se fructum scitis quoniam prope est aestas

21,31
ita et vos cum videritis haec fieri scitote quoniam prope est regnum Dei

21,32
amen dico vobis quia non praeteribit generatio haec donec omnia fiant

21,33
caelum et terra transibunt verba autem mea non transient

21,34
adtendite autem vobis ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate et curis huius vitae et superveniat in vos repentina dies illa

21,35
tamquam laqueus enim superveniet in omnes qui sedent super faciem omnis terrae

21,36
vigilate itaque omni tempore orantes ut digni habeamini fugere ista omnia quae futura sunt et stare ante Filium hominis

21,37
erat autem diebus docens in templo noctibus vero exiens morabatur in monte qui vocatur Oliveti

21,38
et omnis populus manicabat ad eum in templo audire eum.

 
22,1
adpropinquabat autem dies festus azymorum qui dicitur pascha

22,2
et quaerebant principes sacerdotum et scribae quomodo eum interficerent timebant vero plebem

22,3
intravit autem Satanas in Iudam qui cognominatur Scarioth unum de duodecim

22,4
et abiit et locutus est cum principibus sacerdotum et magistratibus quemadmodum illum traderet eis

22,5
et gavisi sunt et pacti sunt pecuniam illi dare

22,6
et spopondit et quaerebat oportunitatem ut traderet illum sine turbis

22,7
venit autem dies azymorum in qua necesse erat occidi pascha

22,8
et misit Petrum et Iohannem dicens euntes parate nobis pascha ut manducemus

22,9
at illi dixerunt ubi vis paremus

22,10
et dixit ad eos ecce introeuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo amphoram aquae portans sequimini eum in domum in qua intrat

22,11
et dicetis patri familias domus dicit tibi magister ubi est diversorium ubi pascha cum discipulis meis manducem

22,12
et ipse vobis ostendet cenaculum magnum stratum et ibi parate

22,13
euntes autem invenerunt sicut dixit illis et paraverunt pascha

22,14
et cum facta esset hora discubuit et duodecim apostoli cum eo

22,15
et ait illis desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum antequam patiar

22,16
dico enim vobis quia ex hoc non manducabo illud donec impleatur in regno Dei

22,17
et accepto calice gratias egit et dixit accipite et dividite inter vos

22,18
dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat

22,19
et accepto pane gratias egit et fregit et dedit eis dicens hoc est corpus meum quod pro vobis datur hoc facite in meam commemorationem

22,20
similiter et calicem postquam cenavit dicens hic est calix novum testamentum in sanguine meo quod pro vobis funditur

22,21
verumtamen ecce manus tradentis me mecum est in mensa

22,22
et quidem Filius hominis secundum quod definitum est vadit verumtamen vae illi homini per quem traditur

22,23
et ipsi coeperunt quaerere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset

22,24
facta est autem et contentio inter eos quis eorum videretur esse maior

22,25
dixit autem eis reges gentium dominantur eorum et qui potestatem habent super eos benefici vocantur

22,26
vos autem non sic sed qui maior est in vobis fiat sicut iunior et qui praecessor est sicut ministrator

22,27
nam quis maior est qui recumbit an qui ministrat nonne qui recumbit ego autem in medio vestrum sum sicut qui ministrat

22,28
vos autem estis qui permansistis mecum in temptationibus meis

22,29
et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum

22,30
ut edatis et bibatis super mensam meam in regno et sedeatis super thronos iudicantes duodecim tribus Israhel

22,31
ait autem Dominus Simon Simon ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum

22,32
ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua et tu aliquando conversus confirma fratres tuos

22,33
qui dixit ei Domine tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire

22,34
et ille dixit dico tibi Petre non cantabit hodie gallus donec ter abneges nosse me

22,35
et dixit eis quando misi vos sine sacculo et pera et calciamentis numquid aliquid defuit vobis at illi dixerunt nihil

22,36
dixit ergo eis sed nunc qui habet sacculum tollat similiter et peram et qui non habet vendat tunicam suam et emat gladium

22,37
dico enim vobis quoniam adhuc hoc quod scriptum est oportet impleri in me et quod cum iniustis deputatus est etenim ea quae sunt de me finem habent

22,38
at illi dixerunt Domine ecce gladii duo hic at ille dixit eis satis est

22,39
et egressus ibat secundum consuetudinem in montem Olivarum secuti sunt autem illum et discipuli

22,40
et cum pervenisset ad locum dixit illis orate ne intretis in temptationem

22,41
et ipse avulsus est ab eis quantum iactus est lapidis et positis genibus orabat

22,42
dicens Pater si vis transfer calicem istum a me verumtamen non mea voluntas sed tua fiat

22,43
apparuit autem illi angelus de caelo confortans eum et factus in agonia prolixius orabat

22,44
et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram

22,45
et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos invenit eos dormientes prae tristitia

22,46
et ait illis quid dormitis surgite orate ne intretis in temptationem

22,47
adhuc eo loquente ecce turba et qui vocabatur Iudas unus de duodecim antecedebat eos et adpropinquavit Iesu ut oscularetur eum

22,48
Iesus autem dixit ei Iuda osculo Filium hominis tradis

22,49
videntes autem hii qui circa ipsum erant quod futurum erat dixerunt ei Domine si percutimus in gladio

22,50
et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum et amputavit auriculam eius dextram

22,51
respondens autem Iesus ait sinite usque huc et cum tetigisset auriculam eius sanavit eum

22,52
dixit autem Iesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum et magistratus templi et seniores quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus

22,53
cum cotidie vobiscum fuerim in templo non extendistis manus in me sed haec est hora vestra et potestas tenebrarum

22,54
conprehendentes autem eum duxerunt ad domum principis sacerdotum Petrus vero sequebatur a longe

22,55
accenso autem igni in medio atrio et circumsedentibus illis erat Petrus in medio eorum

22,56
quem cum vidisset ancilla quaedam sedentem ad lumen et eum fuisset intuita dixit et hic cum illo erat

22,57
at ille negavit eum dicens mulier non novi illum

22,58
et post pusillum alius videns eum dixit et tu de illis es Petrus vero ait o homo non sum

22,59
et intervallo facto quasi horae unius alius quidam adfirmabat dicens vere et hic cum illo erat nam et Galilaeus est

22,60
et ait Petrus homo nescio quod dicis et continuo adhuc illo loquente cantavit gallus

22,61
et conversus Dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixit quia priusquam gallus cantet ter me negabis

22,62
et egressus foras Petrus flevit amare

22,63
et viri qui tenebant illum inludebant ei caedentes

22,64
et velaverunt eum et percutiebant faciem eius et interrogabant eum dicentes prophetiza quis est qui te percussit

22,65
et alia multa blasphemantes dicebant in eum

22,66
et ut factus est dies convenerunt seniores plebis et principes sacerdotum et scribae et duxerunt illum in concilium suum dicentes si tu es Christus dic nobis

22,67
et ait illis si vobis dixero non creditis mihi

22,68
si autem et interrogavero non respondebitis mihi neque dimittetis

22,69
ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei

22,70
dixerunt autem omnes tu ergo es Filius Dei qui ait vos dicitis quia ego sum

22,71
at illi dixerunt quid adhuc desideramus testimonium ipsi enim audivimus de ore eius.

 
23,1
et surgens omnis multitudo eorum duxerunt illum ad Pilatum

23,2
coeperunt autem accusare illum dicentes hunc invenimus subvertentem gentem nostram et prohibentem tributa dari Caesari et dicentem se Christum regem esse

23,3
Pilatus autem interrogavit eum dicens tu es rex Iudaeorum at ille respondens ait tu dicis

23,4
ait autem Pilatus ad principes sacerdotum et turbas nihil invenio causae in hoc homine

23,5
at illi invalescebant dicentes commovet populum docens per universam Iudaeam et incipiens a Galilaea usque huc

23,6
Pilatus autem audiens Galilaeam interrogavit si homo Galilaeus esset

23,7
et ut cognovit quod de Herodis potestate esset remisit eum ad Herodem qui et ipse Hierosolymis erat illis diebus

23,8
Herodes autem viso Iesu gavisus est valde erat enim cupiens ex multo tempore videre eum eo quod audiret multa de illo et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri

23,9
interrogabat autem illum multis sermonibus at ipse nihil illi respondebat

23,10
stabant etiam principes sacerdotum et scribae constanter accusantes eum

23,11
sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et inlusit indutum veste alba et remisit ad Pilatum

23,12
et facti sunt amici Herodes et Pilatus in ipsa die nam antea inimici erant ad invicem

23,13
Pilatus autem convocatis principibus sacerdotum et magistratibus et plebe

23,14
dixit ad illos obtulistis mihi hunc hominem quasi avertentem populum et ecce ego coram vobis interrogans nullam causam inveni in homine isto ex his in quibus eum accusatis

23,15
sed neque Herodes nam remisi vos ad illum et ecce nihil dignum morte actum est ei

23,16
emendatum ergo illum dimittam

23,17
necesse autem habebat dimittere eis per diem festum unum

23,18
exclamavit autem simul universa turba dicens tolle hunc et dimitte nobis Barabban

23,19
qui erat propter seditionem quandam factam in civitate et homicidium missus in carcerem

23,20
iterum autem Pilatus locutus est ad illos volens dimittere Iesum

23,21
at illi succlamabant dicentes crucifige crucifige illum

23,22
ille autem tertio dixit ad illos quid enim mali fecit iste nullam causam mortis invenio in eo corripiam ergo illum et dimittam

23,23
at illi instabant vocibus magnis postulantes ut crucifigeretur et invalescebant voces eorum

23,24
et Pilatus adiudicavit fieri petitionem eorum

23,25
dimisit autem illis eum qui propter homicidium et seditionem missus fuerat in carcerem quem petebant Iesum vero tradidit voluntati eorum

23,26
et cum ducerent eum adprehenderunt Simonem quendam Cyrenensem venientem de villa et inposuerunt illi crucem portare post Iesum

23,27
sequebatur autem illum multa turba populi et mulierum quae plangebant et lamentabant eum

23,28
conversus autem ad illas Iesus dixit filiae Hierusalem nolite flere super me sed super vos ipsas flete et super filios vestros

23,29
quoniam ecce venient dies in quibus dicent beatae steriles et ventres qui non genuerunt et ubera quae non lactaverunt

23,30
tunc incipient dicere montibus cadite super nos et collibus operite nos

23,31
quia si in viridi ligno haec faciunt in arido quid fiet

23,32
ducebantur autem et alii duo nequam cum eo ut interficerentur

23,33
et postquam venerunt in locum qui vocatur Calvariae ibi crucifixerunt eum et latrones unum a dextris et alterum a sinistris

23,34
Iesus autem dicebat Pater dimitte illis non enim sciunt quid faciunt dividentes vero vestimenta eius miserunt sortes

23,35
et stabat populus expectans et deridebant illum principes cum eis dicentes alios salvos fecit se salvum faciat si hic est Christus Dei electus

23,36
inludebant autem ei et milites accedentes et acetum offerentes illi

23,37
dicentes si tu es rex Iudaeorum salvum te fac

23,38
erat autem et superscriptio inscripta super illum litteris graecis et latinis et hebraicis hic est rex Iudaeorum

23,39
unus autem de his qui pendebant latronibus blasphemabat eum dicens si tu es Christus salvum fac temet ipsum et nos

23,40
respondens autem alter increpabat illum dicens neque tu times Deum quod in eadem damnatione es

23,41
et nos quidem iuste nam digna factis recipimus hic vero nihil mali gessit

23,42
et dicebat ad Iesum Domine memento mei cum veneris in regnum tuum

23,43
et dixit illi Iesus amen dico tibi hodie mecum eris in paradiso

23,44
erat autem fere hora sexta et tenebrae factae sunt in universa terra usque in nonam horam

23,45
et obscuratus est sol et velum templi scissum est medium

23,46
et clamans voce magna Iesus ait Pater in manus tuas commendo spiritum meum et haec dicens exspiravit

23,47
videns autem centurio quod factum fuerat glorificavit Deum dicens vere hic homo iustus erat

23,48
et omnis turba eorum qui simul aderant ad spectaculum istud et videbant quae fiebant percutientes pectora sua revertebantur

23,49
stabant autem omnes noti eius a longe et mulieres quae secutae erant eum a Galilaea haec videntes

23,50
et ecce vir nomine Ioseph qui erat decurio vir bonus et iustus

23,51
hic non consenserat consilio et actibus eorum ab Arimathia civitate Iudaeae qui expectabat et ipse regnum Dei

23,52
hic accessit ad Pilatum et petiit corpus Iesu

23,53
et depositum involvit sindone et posuit eum in monumento exciso in quo nondum quisquam positus fuerat

23,54
et dies erat parasceves et sabbatum inlucescebat

23,55
subsecutae autem mulieres quae cum ipso venerant de Galilaea viderunt monumentum et quemadmodum positum erat corpus eius

23,56
et revertentes paraverunt aromata et unguenta et sabbato quidem siluerunt secundum mandatum.

 
24,1
una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum portantes quae paraverant aromata

24,2
et invenerunt lapidem revolutum a monumento

24,3
et ingressae non invenerunt corpus Domini Iesu

24,4
et factum est dum mente consternatae essent de isto ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti

24,5
cum timerent autem et declinarent vultum in terram dixerunt ad illas quid quaeritis viventem cum mortuis

24,6
non est hic sed surrexit recordamini qualiter locutus est vobis cum adhuc in Galilaea esset

24,7
dicens quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum et crucifigi et die tertia resurgere

24,8
et recordatae sunt verborum eius

24,9
et regressae a monumento nuntiaverunt haec omnia illis undecim et ceteris omnibus

24,10
erat autem Maria Magdalene et Iohanna et Maria Iacobi et ceterae quae cum eis erant quae dicebant ad apostolos haec

24,11
et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista et non credebant illis

24,12
Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum et procumbens videt linteamina sola posita et abiit secum mirans quod factum fuerat

24,13
et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Hierusalem nomine Emmaus

24,14
et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quae acciderant

24,15
et factum est dum fabularentur et secum quaererent et ipse Iesus adpropinquans ibat cum illis

24,16
oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent

24,17
et ait ad illos qui sunt hii sermones quos confertis ad invicem ambulantes et estis tristes

24,18
et respondens unus cui nomen Cleopas dixit ei tu solus peregrinus es in Hierusalem et non cognovisti quae facta sunt in illa his diebus

24,19
quibus ille dixit quae et dixerunt de Iesu Nazareno qui fuit vir propheta potens in opere et sermone coram Deo et omni populo

24,20
et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotum et principes nostri in damnationem mortis et crucifixerunt eum

24,21
nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israhel et nunc super haec omnia tertia dies hodie quod haec facta sunt

24,22
sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos quae ante lucem fuerunt ad monumentum

24,23
et non invento corpore eius venerunt dicentes se etiam visionem angelorum vidisse qui dicunt eum vivere

24,24
et abierunt quidam ex nostris ad monumentum et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt ipsum vero non viderunt

24,25
et ipse dixit ad eos o stulti et tardi corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae

24,26
nonne haec oportuit pati Christum et ita intrare in gloriam suam

24,27
et incipiens a Mose et omnibus prophetis interpretabatur illis in omnibus scripturis quae de ipso erant

24,28
et adpropinquaverunt castello quo ibant et ipse se finxit longius ire

24,29
et coegerunt illum dicentes mane nobiscum quoniam advesperascit et inclinata est iam dies et intravit cum illis

24,30
et factum est dum recumberet cum illis accepit panem et benedixit ac fregit et porrigebat illis

24,31
et aperti sunt oculi eorum et cognoverunt eum et ipse evanuit ex oculis eorum

24,32
et dixerunt ad invicem nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via et aperiret nobis scripturas

24,33
et surgentes eadem hora regressi sunt in Hierusalem et invenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant

24,34
dicentes quod surrexit Dominus vere et apparuit Simoni

24,35
et ipsi narrabant quae gesta erant in via et quomodo cognoverunt eum in fractione panis

24,36
dum haec autem loquuntur Iesus stetit in medio eorum et dicit eis pax vobis ego sum nolite timere

24,37
conturbati vero et conterriti existimabant se spiritum videre

24,38
et dixit eis quid turbati estis et cogitationes ascendunt in corda vestra

24,39
videte manus meas et pedes quia ipse ego sum palpate et videte quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me videtis habere

24,40
et cum hoc dixisset ostendit eis manus et pedes

24,41
adhuc autem illis non credentibus et mirantibus prae gaudio dixit habetis hic aliquid quod manducetur

24,42
at illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis

24,43
et cum manducasset coram eis sumens reliquias dedit eis

24,44
et dixit ad eos haec sunt verba quae locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Mosi et prophetis et psalmis de me

24,45
tunc aperuit illis sensum ut intellegerent scripturas

24,46
et dixit eis quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis die tertia

24,47
et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierosolyma

24,48
vos autem estis testes horum

24,49
et ego mitto promissum Patris mei in vos vos autem sedete in civitate quoadusque induamini virtutem ex alto

24,50
eduxit autem eos foras in Bethaniam et elevatis manibus suis benedixit eis

24,51
et factum est dum benediceret illis recessit ab eis et ferebatur in caelum

24,52
et ipsi adorantes regressi sunt in Hierusalem cum gaudio magno

24,53
et erant semper in templo laudantes et benedicentes Deum amen.



[index]