Rjana Łužica, sprawna přećelna,
mojich serbskich wótcow kraj,
mojich zbóžnych sonow raj,
swjate su mi twoje hona!

Časo přichodny, zakćěj radostny!
Ow, zo bychu z twojeho
klina wušli mužojo,
hódni wěčnoh wopomnjeća!

Rědna Lužyca, spšawna pśijazna,
mojich serbskich woścow kraj,
mojich glucnych myslow raj,
swěte su me twoje strony.

Cas ty pśichodny, zakwiś radostny!
Och, gab muže stanuli,
za swoj narod źěłali,
godne nimjer wobspomnjeśa!

Blühst du, Zukunftszeit,
uns nach bittrem Leid?
Oh, entwüchsen deinem Schoß
Männer doch, an Taten groß,
würdig ewigen Gedenkens!